कोंकणी माणूस

2011-02-23T12:30:00.002+05:30

डोळे पुसायला कुणीतरी असेल तर,
रुसायला बरं वाटतं. ऐकणारे कुणीतरी असेल तर,
मनातलं बोलायला बरं वाटतं.
कौतुक करणार कुणीतरी असेल तर थकेपर्चयत राबायला बर वाटतं,
नजर काढणारं कुणीतरी असेल तर,
...नटायला बरं वाटतं.
अस आपल कुणीतरी असेल तर,
मरेपर्यत जगायला बरं वाटतं....

एकदा काय झालं,

2010-05-25T11:23:00.000+05:30

एकदा काय झालं,

एक सरिता रागवली

आपल्या boyfriend ला म्हणाली

'हे रे काय सागर !

मीच का म्हणून ?

दर वेळी मीच का

मीच का यायचं खाली डोंगरावरून ?

आणायचं रानावनातलं सारं तुझ्यासाठी

दरी बघायची नाही

कडा बघायचा नाही

कशी सुसाट पळत येते मी

विरहव्याकुळ, संगमोत्सुक

कधी एकदा तुला गच्च मिठी मारीन

तुझ्यात हरवून , हरपून जाईन

आणि तू वेडा

तुझं लक्षच नसतं कधी

सारखा त्या चंद्रिकेकडे टक लावून असतोस.

उसळतोस तिच्यासाठी

तुझ्यासाठी पाणी आणते मी

पण तुला भरती येते तिच्यासाठी

मी नाही जा !

बोलणारच नाही आता.

येणारही नाही.

काठावरच्या लोकांना सांगून

मोट्ठं धरण बांधीन

थांबून राहीन तिथेच.

बघच मग.

सरिताच ती

बोलल्याप्रमाणे वागली.

सागर बिचारा तडफ़डला

आकसला, आतल्या आत झुरत गेला.

शेवटी फ़ुट्ला बांध त्याच्याही संयमाचा

उठला ताड

ओरडला दहाड

उफ़ाळला वारा पिऊन

लाटांचं तांड्व घेऊन

सुटला सुसाट

सरितेच्या दिशेने

लोक येडे.

म्हणाले ' सुनामी आली ! सुनामी आली !!'

Real INDIAN political Leader

2010-02-12T11:13:00.000+05:30

लाज वाटते राजे.....

2010-01-28T22:47:00.003+05:30

लाज वाटते राजे..... या जगात जगावे लागते

लाज वाटते राजे..... या जगात जगावे लागते.

समाजाचे हाल या उघड्या डोळ्यांनी बघावे लागते,

नी लाज वाटते राजे, या जगात जगावे लागते...

कायदा सुव्यवस्थेला कुणी भीत नाही राजे सुभेदाराची

सूनाही इथे सुरक्षित नाही राजे. आया, बहिणी, लेकी, सुना पवित्र राहिली नाहीत नाती,

शासन करणार्या तलावारीन्चीच गंजुन गेली पाती

आपल्या अब्रुच लक्तर, अब्रू लापन्यासाठीच मागावा लागत ...

नी लाज वाटते राजे, या जगात जगावे लागते.

हिंदवी स्वराज्य स्थापन करून, तुम्ही निघून गेलात राजे,

राष्ट्रप्रेमाची उर्जा पेटउन निघून गेलात राजे पण या पेटलेल्या राष्ट्रप्रेमावर,

स्वताची पोली भाजनार्या...आणि आमचीच मत घेउन,

शेवटी सत्तेवर माजनार्या गल्ली-बोलाताल्या पुधार्याला, "रयतेचा राजा" म्हनाव लागत,

नी लाज वाटते राजे, या जगात जगावे लागते.

ज्यांच्याकड़े पैसा आहे, त्यांच जगण जालय मस्त, नी पोटासाठी राबनार्यांच इथ मरण जालय स्वस्त.

किड्यामुंग्यासारखी इथ, जगताहेत माणस, भरदिवसा आपल मरण बघताहेत माणस.

वेदना असह्य होतात, म्हणून इछा मरण मागाव लागत...

नी लाज वाटते राजे, या जगात जगावे लागते.

तुमच्या सारखा छत्रपती पुन्हा इथ ज़ाला नाही, पुन्हा कुठल्या जिजाऊपोटी शिवबा जन्माला आला नाही

घरातल्या जिजाऊ आता, करीयर वूमन होत आहेत संस्कार करण्याऐवजी पोराला, पालना घरात देता आहेत.

कुत्र आईकड़े नी पोरग दाईकड़े असलेल बघाव लागत...

नी लाज वाटते राजे, या जगात जगावे लागते

अन्याय, अत्याचार, अधर्मावर इथल्या मानसाच, जिवापाड प्रेम जडलय, आणि हिंदू पतपातशाहीवर राजे, दहशतवादाच सावट पडलयं. बोम्बस्फोटाच्या भीतीने, वारा सुगंध देत नाही,

नी आपल्याच मात्रुभूमित राजे, मोकला श्वासही घेता येत नाही.

गुंड सुटतात मोकाट आणि निर्दोशान्ना वर्षानुवर्षे न्यायालयात जगदाव लागत

नी लाज वाटते राजे, या जगात जगावे लागते

स्वराज्य आहे इथे राजे, पण सुराज्याचा पत्ता नाही, म्हणतात ना... कौरव सारे माजले आहेत आणि पांडवनाच सत्ता नाही.

विरोध करण्याची हिंमत जाउन, निष्क्रियता पक्की मुरली आहे, माझीही तलवार बोथट जाली आहे,

आता फ़क्त शब्दनाच धार उरली आहे. समाज परिवर्तानाच चक्र इथ, दुबल्या हातानंच फिरावाव लागत,

नी लाज वाटते राजे, या जगात जगावे लागते

एवढे एक करशील ना ?

2010-01-15T20:49:00.003+05:30

एवढे एक करशील ना ?

शब्दांत नाही सांगता येणार
डोळ्यांतुन समजुन घेशील ना ?

अस्वस्थ होइन मी जेव्हा
धीर मला देशील ना ?

माझ्याही नकळत दुखावले तुला तर
माफ़ मला करशील ना ?

ओघळले अश्रु माझे तर
अलगद टिपून घेशील ना ?

आयुष्याच्या वाटेवर एकटे वाटले तर
हात माझा धरशील ना ?

सगळे खोटे ठरवतील मला तेव्हा
विश्वास माझ्यावर ठेवशील ना ?

चुकतोय मी असे वाटले कधी तर
हक्काने मला सांगशील ना ?

हरवलो मी कुठे कधी जर
सावरून मला घेशील ना ?

कितीही भांडलो आपण तरीही
समोर आल्यावर सारे विसरून जाशील ना ?

मी आता विसरणे शक्य नाही तुला
तू मला लक्षात ठेवशील ना ?

जीव तयार आहे तुझ्यासाठी
गरज पडेल तेव्हा मागुन घेशील ना ?

मला तुझी गरज आहे, हे
न सांगता ओळखशील ना ?

आजवर तुझ्यासाठी काही नाही करू शकलो,
पण माझ्यासाठी एवढे एक करशील ना ?

तुझ्यासाठी मी कित्येकांपैकी एक असलो
तरी माझ्यासाठी..........
तूच एक असशील ना ?

नाक्यावरच्या पिंटूच एकदा..........

2010-01-14T16:42:00.004+05:30

नाक्यावरच्या पिंटूच एकदा,
सोसायटीतल्या पिंकिवर प्रेम जडल,

लव लेटर लिहून दे ,

मित्रांनी पिंटूला फूल उचकवल.

पिंटून लिहिल लव लेटर,

रात्र रात्र जागुन जागुन ,

चंद्र चांदण्या डार्लिंग जानू ,

भरल त्याचात कोम्बुन कोम्बुन.

गाडीवरती ट्रिपल सीट बसून,

रात्रि पिंटू सोसायटीत आला ,

घाबरू नको पिंटू म्हणुन ,

मित्रांनी त्याला धीर दिला .

दगडाला लपेटून लेटर ,

पिंकिंच्या खोलीकडे भिरकावल,

खिड़की फुटायचा आवाज आला ,

लेटर तसच हातात राहील.

कोण आहे रे तिकडे म्हणुन ,

पिंकिच्या आईने दार उघडले ,

पिंटूला तिथच सोडून देऊन ,

मित्र त्याचाच गाडीवरून पळाले.

चोर चोर चोर ओरडत ,

पिंकिच्या आईने केला कल्ला ,

पळता पळता पायाला पिंटूच्या,

गल्लीचा कुत्रा कचकन चावला .

पिंकिचा होकार तर दुरच ,

पण १४ इंजेक्शन घ्यावे लागले,

पिंटूचे हे प्रेम प्रकरण,

चांगलेच त्याच्या अंगावर आले

एकदा मला पाहाचय तूला पाउसात भिजताना......

2010-01-13T15:12:00.003+05:30

एकदा मला पाहाचय

तूला पाउसात भिजताना

तरसताना बघाचय

त्या बरसणार्‍या क्षणांना

असावी तू चिंब भिजलेली

ओल्या केसातूनी थेंबे ओघळलेली

ओला पदर थोडा सरावा बाजूवर,

अन काजळी गालावर ओघळलेली

व्हावे मीही थेंब एक कुणीसे

तुझ्या डोईवर पडून पायापर्यंत घसरावे

सुखावेल मीही तुझ्या ओलत्या स्पर्शाने

निथळारे रूप तुझे मनात साठवावे

असे पाऊसाने थैमान घालावे

मनाचे सारे बंध क्षणी कोसळावे

तूझ्या देहावरून ओघळण्यासाठी

जणू मग थेंब थेंब तरसावे

स्प्रर्श तुझे तन-मनी काहूरणारे

शब्द तूझे मल्हार छेडणारे

खूपव्यात कोसळणार्‍या जलधारा

जसे मदनाचे तीर रूतणारे

ओलते रुप घ्यावे बाहुत भरुनी

भारावते मन की गरज स्पर्शाची

बान्ध कसा घालु माझीया मनाला

वासना नव्हे ती ओढ मिलनाची

व्हावे फ़ूलांचेही अंतर

तेव्हा आपूल्या मिलनात

रक्तातून उसळावी प्रीत

श्वास मिळावीत श्वासात

दूर जवळ ते प्रश्न

उगा पडावेत कशाला ?

दोन शरीर एक जीव

बाकी उरावेत कशाला ?

तु...........

2010-01-06T15:51:00.002+05:30

तु............

तु निघुन गेलीस

कळलेच नाही जाताना

जगच बदलेल माझे

कळले नाही तुझ्याकडे बघून हसताना........

रडू नकोस उगीच

चांगले नाही ते जाताना

माझे रडणे राहूनच गेले

तुला सगळे समजावताना............

आभाळं भरले आहे

अगदी जसे होते तु जाताना

पण आता तेही बरसत नाही

उगीचच कारण नसताना...................

अजूनही जातो त्याच बागेत

रातराणी फ़ुलताना

पण मला फ़क्त दिसते

सकाळी ती कोमेजताना..................

झालेच नाही आपले बोलणे

सगळा एकान्त असताना

आज सगळं सुचत जातय

एकटा कविता करताना...............

माहीत नाही पुन्हा कधी भेटु

वेगळ्या रस्त्यावर चलताना

अन जुळतील का आपल्या तारा

वेगळ्या जगात राहताना..............

विषय शोधावे लागतील आता

संभाषण चालु असताना

सगळे तसेच राहील का गं

पुन्हा एकत्र असताना.....................

शुन्यच आहे आयुष्य माझे

उणे तु असताना

धरलास का हात सांग तु

सोडुनच जायचे असताना...............

सोन्यासारखा संसार करशील

दिल्या घरी नांदताना

सांग माझी आठवण येइल का तुला

ती बागेतली रातराणी फ़ुलताना......

मैत्रीचे नाते.................

2010-01-06T15:50:00.000+05:30

मित्रापेक्षा जास्त आणि प्रियकरापेक्षा कमी,

नाही रे, तोलत नाहिये मी ही अनमोल नाती..

पण आहेस तरी नक्की कोण तू माझा,

अवचित या मोहक वळणावर भेटलेला..

गुंफलेस तू धागे विश्वासाचे,

देतोहेस साथ,पाळतोय निती नियम ही जगाचे..

केवढी आहे आपली मित्र-मैत्रिणींची फौज,

तरी कुणातही नाही अजुन ही कुजबुज..

पण ठाऊक आहे हे दोघांना,

आवडतो आपण एकमेकांना..

घेतो दु:ख वाटून,अडचणी समजुन,

नाही दुखवत भावनांना..

पाठराखण करतो एकमेकांची,

रोजच उत्सुकता संवादाची..

ना ओढ आहे ही,ना आकर्षण,

ना दिलेय मन एकमेकांना आंदण..

पण,बोलायला लागले आहेत डोळे,

मैत्रीच्या वाटेवर फुलताहेत प्रेमाची फुले..

काय आहे तुझ्या मनात,

जरा बोल तरी शब्दांत..

खुप झालाय मजेशीर हा गुंता,

व्ह्ययलाच हवा आता उलगडा..

होईल का या नात्याची उकल,

एक मात्र जरुर कर..

मित्र 'रहाच' ,बनलास जरी प्रियकर,

कारण ,आपल्या मैत्रीचे नातेच तर आहे 'खरे' अमर..

प्रेमाची एक गम्मत असते.....!

2010-01-05T16:34:00.001+05:30

प्रेमाची एक गम्मत असते.....!

सुरूवात त्याची डोळ्यांनी होते

मग ते हृदयापर्यंत जाऊन पोहोचते

आधी नाही-नाही नंतर हो हे उत्तर असते

प्रेमाची हि एक गम्मत असते.....

डोळ्यांनी जे म्हटलं ते ओठांवर यायला उशीर होतो

दिलीच साथ ओठांनी तर आपण नेमके दुसरे बोलतो

मग त्रास हा त्याचा नेमका आपण करून घेतो

प्रेमात सर्वांचे हे असेच होते

कारण, प्रेमाची एक गम्मत असते.....

मन आधी धावते ते मिळवायला

मिळाले कि वेळ द्यावा लागतो ते सांभाळायला

मन हे मग आपले राहत नाही

लक्ष तर कुठेच लागत नाही

नजरेसमोर मग ती नेहमीच असते

प्रेमाची हिच तर गम्मत असते.....

भटकलेला एखादा इथेच स्थिर होऊन जातो

मिळता प्रेम तो इथला वीर होऊन जातो

वीर झाले तरी इथे नमते घ्यावे लागते

रुसलीच तर तिला प्रेमाने समजवावे लागते

कारण, प्रेमाची एक गम्मत असते.....

नुस्तच ठरवून कधी प्रेम होत नाही

डोळे जरी खूप बोलत असले,

तरी न बोलता कधी प्रेम मिळत नाही

मनातले प्रेम कधी मनात ठेवायचे नसते

वेळ जाण्याआधी सर्व काही तिला सांगायचे असते

कारण, प्रेमाची एक वेगळीच गम्मत असते.....

न सांगता मग कुढत बसायचे नसते

’आणि गेली ती’..... म्हणत रडत बसायचे नसते

गळला पान आयुष्याचा एक, तर ते पकडायचे नसते

नव्या मोहराची वाट पहायची असते

पालवी फुटतेय तर त्याला फुटू द्यायची असते

कारण प्रेमातच खरी गम्मत असते......

- सचिन

फ़ोन..........(Click To Zoom)

2010-01-05T16:30:00.001+05:30

मृत्यूसारखी सुंदर गोष्ट

2009-12-29T23:03:00.003+05:30

वेडा म्हणाल मला
पण मी वेडा मुळीच नाहि
खरे सांगतो मित्रांणो
मृत्यूसारखी सुंदर गोष्ट
या जागात दुसरी कुठलीच नाही

जिवन हे पुरतेच छळते
याची जाणीव मात्र
सरणावर जळताना होते
भाई-बंधू सगे सगे-सोयरे
असतात नुसते नावापुरते
यमासारखा खरा मित्र
जिवनात शोधूनहि सापडत नाहि
मृत्यूसारखी सुंदर गोष्ट
या जागात दुसरी कुठलीच नाही

पाप-पुण्याची गणना
येथे कर्म-कांडाच्या बळावर करतात
केलेली पापे धुण्यासाठी
मग श्री क्षेत्रे फ़िरतात
पृथ्वीवर जेवढे पाप
तेवढे प्रत्यक्ष नरकात सुद्धा नाहि
आणी या नरकातुन सोडवणारा
मृत्यूशिवाय दुसरा कुणीच नाहि
मृत्यूसारखी सुंदर गोष्ट
या जागात दुसरी कुठलीच नाही

गरिब श्रीमंत, कोण मोठा कोण छोटा
याच्या दरबा्री मात्र
सर्वांना सारखीच जागा
नश्वर या जगात
अमर असा कुणीच नाहि
साक्षात स्वर्ग सुद्धा पहायला
मृत्यूशिवाय पर्याय नाहि
म्हणुन म्हणतो मित्रांणो
याला घाबरण्यासारख काहिच नाहि
मृत्यूसारखी सुंदर गोष्ट
या जागात दुसरी कुठलीच नाही

प्रेम करायचे होते………!!!

2009-12-29T22:56:00.001+05:30

प्रेम करायचे होते तुझ्या
निरागस त्या रुपावर
मला पाहून मुरडलेल्या
अन् नकट्या नाकावर……..!

प्रेम करायचे होते तुझ्या
नखरेल त्या रूसण्यावर
निपक्षपाती नदी परी
खळाळत्या हसण्या वर……!

प्रेम करायचे होते त्या
श्रावणी हीरवळी वर
हळूच गाली खुलणारया
तुझ्या मन मोहक खळी वर …….!

प्रेम करायचे नवख्या
दिन रात झुरण्या वर
गुंतुन स्वप्नी तुझ्याच
वेड्या परी फिरण्यावर…..!

प्रेम करायचे होते
निरपेक्ष नकारावर
तरी मनात लपवलेल्या
तुझ्या मूक होकरावर…….!

हळूवार तुझे भाव सखी
माझ्या साठी नसण्यावर
तरी प्रेम कारयाचे होते
तुझे 'माझे'च असण्या वर……..!!!

.....

2009-12-29T22:54:00.001+05:30

समजावुनी व्यथेला समजावता न आले
मज दोन आसवाना हुल्कावता न आले
सर एक श्रावणाची आली........ निघून गेली....
माझ्या मुक्या तृशेला पण बोलता न आले ?
सुटला कधी न जो मी मज घातला उखाणा;
माझ्याच उत्तराला मज शोधता न आले !
चुकवुनही कसा हा चुकला न शब्द माझा
देणे मलाच माझे नाकारता न आले !
लपवीत गीत माझे पळ काढला तरीही
ह्रुदयातल्या विजाना झिडकारता न आले !
केले जरी खुलासे मीही नकोनकोसे,
जगने अखेर माझे मज टालता न आले

चारोळ्या............

2009-12-29T22:46:00.002+05:30

मुलं हरवल्यावर बायका
रड रड रडतात .. आणि
ती भेटल्यावर त्यांना
बडव बडव बडवतात..!

घट्ट लावुन घेतलेली दारं
बाहेर "वेल-कम"चं तोरण
अहो, हे कसलं घर बंद करुन
स्वागत करायचं धोरण..?

मेकअपच्या ढगाआड
तिचा चेहरा लपला होता
सौंदर्याचा अट्टाहास तिने
पैशामुळे जपला होता...!

प्रेम कसे करावे याचे
देखिल क्लासेस आहेत...
फेल होणा-यांचा हातात
दारुन भरलेले ग्लास आहेत..!

तुझ्यावर प्रेम करतो हे
तुला सांगायचं राहिलं
हे सांगायच्या आधीच
तुला दुस-याबरोबर फिरताना पाहिलं

अश्रु

2009-12-29T22:38:00.000+05:30

एकदा डोळ्यातल्या एका अश्रुने दुस-याला विचारले......
'ए आपण असे कसे रे
ना रंग, ना रूप,
नेहमीच चिडीचुप,
आनंद झाला तरी डोळ्यातुन बाहेर,
दु:खाच्या प्रसंगीही दुराव्याचा आहेर,
कोणीच कसे नाही थांबवत आपल्याला,
किनारा ही नाही साधा या पापण्याला............

दुस-यालाही मग जरा प्रश्न पडला,
खुप विचार करून तो बोलला,
रंग-रूप नसला तरी,
चिडीचुप असलो जरी,
आधार आपण भावनांचा,
आदर राखतो वचनांचा,
सान्त्वनांचे बोल आपण,
अंतरीही खोल आपण,
सुखात आपले येणे व्यक्तिपरत्वे,
दु:खाच्या प्रसंगी आपलेच महत्व,
आपल्याला नाही कोणी थांबवु शकत,
बंधनात नाही कोणी बंधवु शकत,

उद्रेक आपण मनातील वेदनांचा,
नाजुक धागा वचनातील बंधनांचा,
भावबंध ह्र्दयातील रुदनांचा,
स्वरबद्ध झंकार तनातील स्पन्दनांचा ,
म्हणुनच,
आपले बाहेर पड़णे भाग आहे,
आपल्यामुलेच आज हे जग आहे.
अशीच आपली कहाणी.........

ऐकून ही अश्रुची वाणी
अश्रुच्याच डोळ्यांत आले पाणी.........................

तुझ्या प्रेमात

2009-12-29T14:35:00.000+05:30

तुझ्या प्रेमातच हसायचे होते,
तुझ्या प्रेमासाठीच रडायचे....
..........तुझ्या प्रेमातच जगायचे होते,
..........तुझ्या प्रेमासाठीच मारायचे......

तू आलीस अन्,,,हसण्याला; माझ्या जगण्याला अर्थ आले....
तू गेलीस अन् ,,,माझे रडणे; तुझ्यासाठी मारणेही व्यर्थ झाले.....
..........आता स्वतःशीच बोलतो, गप्पा मारतो;
..........स्वतःलाच समजावतो, ओरडतो;
..........कधी हस्तो, कधी खूप खूप रडतो;
..........तुझ्या शोधात इकडे-तिकडे भटकतो.......
हरवलेल्या तुझ्या प्रेमाला;
खूप शोधायचे प्रयत्न करतो.....
आकाशाकडे बघून,,,
त्या दैवाशीही भांडतो......
..........तरीही तुझ्या आठवणींना,,,
..........जीवापाड मी जपते.......
..........अन्,,, तू नसलेल्या,
..........तुझ्याच आयुष्यात जगत जातो.....
तू नसलेल्या,,,,
..........तुझ्याच आयुष्यात मी जगत जातो...

तुझी वाट धुक्यात हरावालिये ...........

2009-12-29T14:24:00.000+05:30

तुझी वाट धुक्यात हरावालिये ...........
मला खुप बोलायच होत,
अन तुज्यासंगे चार पावल चालायच होते,
तुजबरोबर आयुष्याच स्वप्न रंगवायाच होत,
अन त्या रंगात मनसोक्त बगादयाचा होत ,

आजही वाटत वेळ नाही गेली,
कदाचित , तुझ्यासाठी अजुन योग्य वेळ नाही आली ,
पण माझाच मी अंत पाहू किती?
अन तुझ्या न परतून येण्याच्या वाटेवर उभी राहू किती?

माझ जगन हेच माझ्यासाठी एक कोड झाले,
अन म्हनुनच तुझ नाव निघाल्यावर chidan हे फक्त निमित्त झालय,
का विचार करते तुझा , हा विचार त्रास देतोय,
तू भावनांशी खेलालास माझ्या, हे समजावून घेन अवघड जातय ,

कोनाच चुकल? आणि काय चुकल? हां विचारच सोडलाय,
माझिया मानत मीच आज दुफलिचा डाव मांडलाय,
जगासमोर मी खुशिच ढोंग करते,
कस सांगु तुला एकांतात मी किती आक्रन्दते,

तू काय विचार करत असशील ?
तू मजसम तिलतिल टूटल असशील?
हा प्रश्नच व्यर्थ,
अन त्याच उत्तरही व्यर्थ,

माहित आहे .....तुझी वाट धुक्यात हरावालिये,
अन ........माझ्यासाठी ती शोधन तूच अवघड बनावालिये ............
माझ्यासाठी ती शोधन तूच अवघड बनावालिये ............
माझ्यासाठी ती शोधन तूच अवघड बनावालिये ............

. सुख म्हणे:

2009-12-29T14:20:00.000+05:30

पाखरे परत येतील साजं टळून गेल्यावर
मेघ दाटून येतील उंन पोळून गेल्यावर
सरी धावून येतील रानं जळून गेल्यावर
सुखही परत येईल दु:खं छ्ळून गेल्यावर.

होतील मार्ग मोकळे वळणं टळून गेल्यावर
शब्द टोचतील मनाला ते बोलून गेल्यावर
भिजतील डोळे तुझे, माझे सुकून गेल्यावर
पुन्हां तु ही परत येशील मी दूर गेल्यावर.

झोप धावून येईल स्वप्नं जळून गेल्यावर
कळ्तील तुला चुका पण मी माफ़ केल्यावर
कळेल प्रेम तुला विरहात मन पिळून गेल्यावर
तुही धावून येशील मी राखेत मिळून गेल्यावर.

आठवण माझीही येईल मी विसरून गेल्यावर
पुन्हां तु शोधशील खुणा राखही उडून गेल्यावर
तुझ्याही डोळ्यात आसवे ओघळतील कधी
पण माझ्या कविता तुझ्यापुढे रडून गेल्यावर

नाव बुडण्याआधी किनारा पाहून घे
जो नेईल नदीपार असा सहारा शोधुन घे
माझा मृत्यू इथेच लिहीलाय याच सागरात
मला शेवटाचा एकदा मिठीत सामावुन घे.

जेवढं रडायचं आहे आज रडून घे
ज्या शपता सोडायच्या त्या सोडून घे
आठवणीशीवाय काहीच नाही माझ्याकडे
आणखी काही हवं असेल तर मागुन घे

आज तुझी प्रत्येक इच्छा पुर्ण करुन घे
आज शेवटच मला डोळे भरुन पाहून घे

आपल्या जवळ जे नाही

2009-12-29T14:15:00.002+05:30

आपल्या जवळ जे नाही
त्याचीच मानवी मनाला ओढ असते
सर्वच मनं सारखी घडत नसतात
म्हणून वास्तविकतेला स्वप्नाची जोड असते .........
फुले शिकवतात......,
गुलाब सांगतो,
येता जाता रडायचं नसतं,
काट्यात सुध्दा हसायचं असतं;
रात रानी म्हणते,
अंधाराला घाबरायचं नसतं,
काळोखात ही फुलायचं असतं;
सदाफुली सांगते,
रुसुन रुसुन रहायचं नसतं,
हसुन हसुन हसायचं असतं;
बकुळी म्हणते,
सवळ्या रंगाने हिरमुसायचं नसतं,
गुनाच्या गंधाने जिंकायचं असतं;
मोगरा म्हणतो,
स्वत:चा बडेजावपणा सांगायचा नसतो,
सदगुनांचा सुगंध मैलवरुन ही येतो;
कमळ म्हणतो,
संकटात चिखलात बुडायचं नसतं,
संकटांना बुडवुन फुलायचं असतं

चारोळ्या

2009-12-29T14:14:00.002+05:30

का होतं मन असं हळवं

का होतं मन असं हळवं
कोणाच्या तरी आठवणीने ?
एक एक क्षण का वाटे युगासमान,
त्याच्या दूर जाण्याने ?

भेटीनंतरही का .....
भेटण्याची आस असते ?
त्याच्याच गोड स्वप्नांमध्ये
का रात्र सारी हरवते ?

त्याने फक्त आपल्यालाच पहावं,
आपल्याशीच बोलावं.. असं काही वाटू लागतं
प्रत्येक छोटी गोष्ट ही
त्यालाच सांगावी म्हणून मन आतुरतं

कळलं का तुम्हाला, अचानक
असं वेड्यासारखं का होतं ?
दुसरं काही नाही .........
यालाच तर म्हणतात " प्रेमात पडणं "

अधुरे प्रेम

2009-12-29T14:12:00.002+05:30

आपणच तोडायला हवेत
आता सारे बंध
दूर सारायला हवा
हळव्या स्मृतींचा गंध
अलगद सोडवून टाकू
प्रेमाचे हे रेशीमधागे
वळून पहायलाही काही
ठेवायचं नाही मागे
आपणच रेखाटलेल्या रांगोळीचे
रंग आपणच पुसायचे
पापण्यांत अश्रू दडवून
जगासमोर हसायचे
आपणच विणलेल्या स्वप्नांना
आपणच देऊ मूठ्माती
या जन्मीचं राहिलेलं प्रेम
राखून ठेवू पुढच्या जन्मासाठी

मनातल्या मनात

2009-12-29T14:11:00.000+05:30

सर्वांनी सांगितलं
तुझं मन तिच्यापुढे व्यक्त कर
डोळ्यांनी नव्हे तर
शब्दांनी सारं स्पष्ट कर ||१||

सल्ला आवडला माझ्या मनाला
उचलला फोन, तिला कधी भेटायचं विचारायला
नंबर तिचा फिरवला
मनाचा समतोअल बिघडला
खरंच का तु सांगु शकशील
तिच्या मनांत नसलं तर
उगाच चांगली मैत्रीण गमावशील
मनाची ही बाजु मनालाच पटली
एक बेल तिच्या फोनची वाजली
नकाराची घंटा माझ्या मनाची खणखणली
दुसरी बेल वाजण्याचे वेळच येऊ नाही दिली ||२||

असंच का तु जगशील
सांगितल्याशिवाय मानातलं तिला
कसं तु समजावशील?
भावना तुझ्या सा-या मनातल्या
सांगणं तुला नकार या पैकी
एकच उत्तर तुझे आहे ||३||

मनाचं द्वंद्व माझ्या आत चालू झालं
सकारात्मक - नकारात्मक भांडण सुरु झालं
लढाई फारच लांब रंगली
दोन्ही पक्षांच्या विचारांची हानी मात्र झाली
सरतेशेवटी सकारात्मकतेची बाजु जिंकली
उचलुन फोन करावा हीच
बाजु मनाला पटली ||४||

उशीर करणे योग्य नव्हते
फोन करणे जरुरी होते
सवयीप्रमाणे बोटे बटणांवर फिरली
लगेचच बेल होनची खणखणली
हॅलो म्हणुन समोरुन कुणीतरी बोलमं
आवाज ओळखीचा, म्हणुन हाय म्हटलं

कुशल मंगल सारं विचारलं
विषय कसा काढु हेच नाही समजलं ll५ll

आयुष्य

2009-12-29T14:06:00.000+05:30

आज म्हटल आयुष्य विणायला घेउया
जमतय का ते बघुया
वाटल अगदी सोप असेल
रंगसंगती जमून आली की आयुष्यही सुंदर दिसेल
प्रश्न पडला धागे कोणकोणते घ्यायचे
एक दोनच की सगळेच वापरायचे
मग ठरवल फक्त छान छानच धागे घेऊ
एक काय दोन काय सगळेच एकमेकांत विणु
सुरुवात केली वात्स्ल्याच्या धाग्याने
धागा होता फार उबदार आणि मुलायम
म्हटल छान आहे हा धागा
धाग्याने ह्या विण राहील कायम
मग घेतला मैत्रीचा धागा
म्हणता म्हणता ब-याच भरल्या जागा
थोड थोड आयुष्य आकार घेऊ लागलेल
पण अजुनही बरचस विणायच बाकी रहिलेल
एक एक धागा आशेचा, सुखाचा आणि आनंदाचा घेतला
प्रत्येक धाग्यात तो आपसुकच गुंफत गेला
हळू हळू विण घट्ट होत होती
तरीदेखील कसली तरी कमी मात्र होती
मग घेतला एक नाजुक प्रेमाचा धागा
धागा होता सुंदर आणि रेशमी
धाग्याने त्या आयुष्याला
अर्थ आला लागुनी
एक एक घेतला धागा
यशाचा, कीर्तीचा आणि अस्तित्वाचा
आयुष्याला त्यामुळे एक नवा
उद्देश्य मिळाला
सगळेच धागे छान, सुंदर आणि प्रसन्न होते
तरीदेखील त्यांच्यातल्या एकसारखीपणाने मन मात्र खिन्न होते
थोड़े धागे पडले होते
निवांत बसून असेच
म्हटल बघुया तरी ह्यांच्यामुळे
आयुष्य होतय का सुरेख
मग घेतला एक धागा दु:खाचा एक निराशेचा
एक धागा अपयशाचा आणि एक धागा पराजयाचा
हे चारही धागे विणता एकमेकांमधे
आयुष्याला खरा अर्थ लाभला त्यांच्यामुळे
अपयशाशिवाय यश नाही
दु:खाशिवाय सुख नाही
पराजयाशिवाय जय नाही
आणि निराशेशिवाय आशा नाही
महत्व पटल आहे सर्व धाग्यांच आज मला
सुंदर सुंदर धाग्यांनिच फक्त मजा नसते आयुष्याला
साध्या सुध्या लोकरीच्या विणकामातही
रंगसंगती ही लागतेच
मग आयुष्य विणतानाच
आपल्याला भीती का वाटते?
सर्व धागे एकमेकांत विणुनच
एक परिपूर्ण आयुष्य बनत
कुठला धागा कुठे, कसा वापरायचा
हे मात्र ज्याच त्याच्यावर असत

तर..????

2009-12-13T23:47:00.002+05:30

वाटणारी प्रत्येक गोष्ट

शब्दांत मांडता आली तर...

मनातली प्रत्येक भावना

बोलुन दाखवता आली तर...

तुझ्यावर प्रेम आहे,

हे सहज सांगता आलं तर..

तुझ्याशिवाय जगुच शकत नाही,

हे पटवुन देता आलं तर...

तुझी खुप आठवण येते

हे विसरुन जाता अलं तर....

तुझ्या पलिकडे सुध्दा आहे

हे जाणुन घेता आलं तर...

माझं सुध्दा अस्तित्व आहे,

हे समजुन घेता आलं तर...

तु फक्त माझीच आहेस,

हे तुला न सांगता कळलं तर..

तु अशिच जवळ रहा,

हे स्पर्शानं सांगता आलं तर...

तु जवळ नसतेस तेंव्हा,

तुझा स्पर्श जाणता आला तर..

किती बरं होईल,

जर मन वाचता अलं तर...

शब्दांपलिकडलं काही

तरीनजरेनच जाणता आलं तर...

हे सगळेच "तर" नाहीसे होतील

एकदाच म्हणालीस जर...

"मी सुखी होईन,

जर तु माझाच झालास तर..!

आरसा..

2009-12-13T23:45:00.002+05:30

अनेक नजरांत.अनेक मनांत..

मी वेगवेगळा किती..!

अरे देवा! ह्या धरतीवर..

मी रूपांत नेमका किती..!

कुणाकुणाला कसेकसे..

माझे हे रुप ते भासे..

स्वतःस मजला माझी...

अस्पष्ट आकृती दिसे..

समोरील मायाजालात या..

मी स्वतःस ओळखू कसा..?

तो मीच खरा आहे का..?

जो हा दाखवतोय आरसा........!!!

असंही प्रेम असतं!!

2009-12-13T23:44:00.001+05:30

असंही प्रेम असतं!!

अशाच एका संध्याकाळी,मन खुप जास्तच उदास झालं होतं....

काय करु? काहीच सुचतं नव्हतं....

उगाच मनात विचार आला, चल स्मशानात जाऊयात....

गेलो मग स्मशानात एकटाच!बसलो एका थडग्याजवळ जाऊन....

थडगे ताजे वाटत होते....मनात कुतूहल जागले....

थडग्यावरचे नाव वाचले...' महनाज़ खान ' '१९८६-२००७'...

म्हणजे माझ्याच वयाची असेल!

कसं ग्रासलं असेल मृत्युने तिला?काय कारण असेल?

आजार? खून? का... का बाळंतपणात दगावली असेल ती?

मनात उगाच प्रश्नांचे काहूर उठले...

तेव्हढ्यात एक मुलगा त्या थडग्यावर फुले ठेवण्यासाठी आला....

मी त्याला विचारले ' तू भाऊ का तिचा?'

तो म्हणाला 'नाही, मी तो, ज्याच्यासाठी तिने आत्महत्या केली!'

मी विचारले ' आत्महत्येचं कारण?'

तो म्हणाला ' मला ब्लड कॅन्सर झालाय! २ आठवडे उरले आहेत फक्त!'

मी चकीत झालो!

विचारले ' मग तिने आत्महत्या का केली? तू जिवंत असतानाही?'

तो म्हणाला ' ती माझ्या स्वागताच्या तयारीसाठी पुढे गेली आहे!'

आता आठवतायत ते फक्त काळेभोर डोळे...

2009-12-04T22:52:00.003+05:30

आता आठवतायत ते फक्त काळेभोर डोळे...

बाकी सारे आकार, उकार, होकार, नकार...

मागे पडत चाललेल्या स्टेशनांसारखे

मागे मागे जात जात पुसटत चालले आहेत...

पुसत जावेत ढगांचे आकार

आणि उरावं एकसंध आभाळ, तसा भूतकाळ

त्याच्या छातीवर गवताची हिरवीगार कुरणं,

भरून आलेली गाफील गाणी, काळेसावळे ढग

आणि पश्चिमेच्या वक्षाकडे रोखलेले बाणाकृतीतील बगळे

आता आठवतायत ते फक्त काळेभोर डोळे...

बंध रेशमी तुझ्यासवे जे जुळले

अन् क्षितिजावर रंग नवे अवतरले

घन दाटताच एका क्षणात हे रंगबंध विस्कटले...तुटले....

विसरत चाललोय... नावेतून उतरताना आधारासाठी धरलेले हात

विसरत चाललोय होडीची मनोगते, सरोवराचे बहाणे,

वा नावेला नेमका धक्का देणारी ती अज्ञात लाट

ती लाट तर तेव्हाच पुसली... मनातल्या इच्छेसारखी

सरोवर मात्र अजूनही तिथेच...

पण त्याच्याही पाण्याची वाफ किमान चारदा तरी आभाळाला भिडून आलेली

आता तर लाटा नव्हे, पाणी सुद्धा नवंय कदाचित

पण तरीही जुन्याच नावाने सरोवराला ओळखतायत सगळे...

आता आठवतायत ते फक्त काळेभोर डोळे...

क्षण दरवळत्या भेटींचे, अन् हातातील हातांचे

ते खरेच होते सारे..वा मृगजळ हे भासांचे

सुटलेच हात आता मनात हे प्रश्न फक्त अवघडले...तुटले...

तुझ्याकडे माझी सही नसलेली एक कविता...मीही हट्टी...

माझ्याकडे तुझ्या बोटांचे ठसे असलेली काचेची पट्टी

चाचपडत बसलेले काही संकेत, काही बोभाटे...अजूनही...

थोडेसे शब्द, बरंचसं मौन...अजूनही...

बाकी अनोळखी होऊन गेलो आहोत...

तुझा स्पर्श झालेला मी, माझा स्पर्श झालेली तू...

आणि आपले स्पर्श झालेले हे सगळे...

आता आठवतायत ते फक्त काळेभोर डोळे...

मज वाटायाचे तेव्हा हे क्षितिजच आले हाती

नव्हताच दिशांचा दोष, अंतरेच फसवी होती...

फसवेच ध्यास फसवे प्रयास आकाश कुणा सापडले...तुटले...

उत्तरे चुकू शकतात, गणित चुकत नाही...

पावले थकू शकतात, अंतरे थकत नाहीत...

वाळूवरची अक्षरं पुसट होत जातात..

डोळ्यांचे रंग फिकट होत जातात..

तीव्रतेचे उग्र गंध विरळ होत जातात..

शेपटीच्या टोकावरचे हट्ट सरळ होत जातात..

विसरण्याचा छंदच जडलाय आताशा मला..

या कवितांना, शहरभर पसरलेल्या संकेतस्थळांना...

विसरत चालल्या आहेत..पत्ता न ठेवता निघून गेलेल्या वाटा..

विसरत चालले आहे तळ्यावर बसलेले पश्चिमरंगी आभाळ..

अन् विसरत चालले आहे...

आभाळही गोंदायला विसरणारे हिरवेगर्द तळे

आता आठवतायत ते फक्त काळेभोर डोळे...

मी स्मरणाच्या वाटांनी वेड्यागत अजून फिरतो

सुकलेली वेचीत सुमने, भिजणारे डोळे पुसतो...

सरताच स्वप्न अंतास सत्य हे आसवांत ओघळले...तुटले...

आता आठवतायत ते फक्त काळेभोर डोळे...

............Sandeep Khare

2009-12-04T22:02:00.005+05:30

जाते म्हणतेस हरकत नाही,
कढत अश्रु पाहुन जा, नाते तोडतेस हरकत नाही,
विझता श्वास पाहुन जा, जाणुन सारे संपवताना,
हिच एवढी विनंती, हसते आहेस हरकत नाही,
बुडती नाव पाहुन जा..

अबोल प्रेम

2009-12-04T22:00:00.002+05:30

हे फक्त माझ्याचसोबत
नेहमी असंच घडणार आहे?
तुझ्याबरोबरची प्रत्येक भेट
'ते' न बोलताच संपणार आहे?

भेट-वेळ रोजची ठरलेलीच
तरी अजून काय ठरणार आहे?
बोलायचं पटकन पण वेडं मन
त्याचाही मुहुर्त पाहणार आहे !

भेटतो तेव्हाच माहित असतं
निघायची वेळ येणार आहे
पटकन विचारावा प्रश्न हवासा
तर शब्द ओठीच अडणार आहे !

मी न विचारताच तू काय
हवं ते उत्तर देणार आहे?
हे पुरतं कळतंय तरीही
तोंड माझं का बोलणार आहे?

न बोलता बोललेले शब्द
तुला वेड्याला कळणार आहे?
मी बोलले/न बोलले तरी गप्पच
नेहमीसारखा तू राहणार आहे !

भावभावना समजून घेणं
सगळंसगळं थांबणार आहे
उष्ट्या कुल्फीची चव मात्र
जिभेवरती रेंगाळणार आहे

स्वप्न माझं हे संपलं तरीही
मनात तूच उरणार आहे
तुझ्यात मी नसले तरी
माझ्यात तूच सापडणार आहे !

पहिला पाऊस पडतो तेंव्हा
एकच काम करायचं ...
हातातली कामं टाकुन देउन
पावसात जाऊन भिजायचं !

आपल्या अंगावर झेलून घ्यायच्या
कोसळणार् या धारा
श्वासांमध्ये भरून घ्यायचा
सळाळणारा वारा

कानांमधे साठवुन घ्यायचे
गडगडणारे मेघ
डोळ्यांमध्ये भरुन घ्यायची
सौदामिनीची रेघ

पावसाबरोबर पाऊस बनून
नाच नाच नाचायचं
अंगणामधे , मोगर् यापाशी
तळं होऊन साचायचं !

आपलं असलं वागणं बघुन
लोक आपल्याला हसतील
आपला स्क्रू ढिला झाला
असं सुध्दा म्हणतील

ज्यांना हसायचं त्यांना हसू दे
काय म्हणायचं ते म्हणू दे
त्यांच्या दुःखाच्या पावसामधे
त्यांचं त्यांना कण्हू दे

असल्या चिल्लर गोष्टींकडे
आपण दुर्लक्ष करायचं !
पहिला पाऊस एकदाच येतो
हे आपण लक्षात ठेवायचं !

म्हणून ...
पहिला पाऊस पडतो तेंव्हा
एकच काम करायचं ...
हातातली कामं टाकुन देउन
पावसात जाऊन भिजायचं

एक कळी.......

2009-12-02T16:41:00.002+05:30

अशाच एका सकाळी

सहज भेटली एक कळी.......

कळी खूप नाजूक होती.......

तरी फुलावे वाटे तिला सर्वांसाठी.......

कधी वारा तिज त्रास देई.......

लटपटे शरीर पण तशीच उभी राही.......

पाऊस खुपच कधी वेगाने बरसू पाही.......

अस्तित्व टिकवायची धडपड सारे जग पाही.......

तशीच फुलू पाही ती जोमाने.......

जरी झाला व्याकुळ ह्या उंन्हाने.......

देव नेहमीच तिची परीक्षा घेई.......

का असे ?तिने कधी प्रश्न केला नाही.......

नेहमीच ती आघात सोसू पाही.......

तरी खोटे हास्य नेहमी ओठतून वाही.......

प्रवास ना माहीत तिज तिच्या आयुष्याचा.......

तरी एक संघर्ष सगळी नाती टिकवण्याचा.......

सुकली जरी ती,तरी नवा जन्म घेईल.......

असंख्य वादळे पुन्हा झेलेल.......

अस्तित्व स्वताचे टिकवून ठेवेल......

एक दिवस तीचाच येईल.......

पाऊस

2009-11-30T22:54:00.003+05:30

थांब जरा तू
बरसू नकोस
ती येणार आहे
तु ही तरासू नकोस

तू बरासलस तर
ती अडकून बसेल
तू थांबावा म्हणून माझे
पत्र ती हातात घट्ट पकडून बसेल

काही क्षण तुझ्या थांबण्याची ..
मग ती…ती वाट पाहील
निघेल मग पावसात ती
सावरत सावरत ती माझ्या कडे येईल

ती आल्यावर मग शांतच राहील कदाचित
ओढणिने चेहरा पुसत, थंडीने कूडकुडत
म्हणेल “माफ कर.मला उशीर झाला
मी निघालेच होते पण पाऊस आला”
मी माझा जॅकेट तिला देईल,
ती म्हणेल नको रे मी ठीक आहे.
हळूच मी तिचा हात हातात घेईल,
मी म्हणेल या बरसनाया पावसाप्रमाणे
तू माझ जिवनात सुख होऊन बरसशील ?
तिला खूप आनंद होईल.ती लाजेल ही थोडीशी
पण हळूच डोळ्यात तिच्या आसवे येतील कदाचित,
घरचे काय म्हणतील हा विचार तिला पडेल.
माझे जॅकेट मला परत करून.
निशब्द होऊन निघून जाईल ती
निशब्द मला करून तोडून जाईल ती

“”तू थांबू नको रे
पावसा तू बरसतच रहा
ती नाही आली तरी चालेल मला
तिच्या नकारा पेक्षा …
ती तुझ्या मूळे नाही आली
असे खोट खोट..
मनाला समजावन आवडेल मला….”"

तू थांबू नको रे
तू बरसतच रहा ..........

Tu......

2009-11-30T22:50:00.003+05:30

काय चाललंय तरी काय
हे कळायला मार्ग असावा लागतो ....
आजकाल तर होश यायला किंवा बेहोश व्हायला
तुझा चेहरा दिसावा लागतो ....

ए, खरंच तुझ्या आठवणीत मला वेड लागेल काय?
आणि माला वेड लागलेलं तुला चालेल काय?

तुझ्या आठवांना हेवा वाटावा असं काही करून जा
नेहमीच तुझी आठवण येते कधी तू ही येउन जा ...

तुझ्या आठवांचा लळा जपतो आहे मनापासून
एक आसवांचा झरा झरतो आहे मनापासून .....

असाच आहे मी...

2009-11-30T22:48:00.002+05:30

असाच आहे मी...
चांदण्यांबरोबर रात्री गप्पा मारणारा
वाऱ्याबरोबर दुर
फिरायला जाणारा
हिरव्या सावलीत
कोठेतरी रमलेला
असाच आहे मी
कवितेतल्या चारओळीत
कोठेतरी हरवलेला

मला मी सांगू कसा वाटतो
थेंब थेंब जसा रोज साठतो
शब्दास शब्द, हाकेस हाक, कधी नि:स्तब्ध राहतो
जीवनपूजेचा रोज असा मी प्रसाद वाटतो

टाळीला जेव्हा टाळीही मी देतो
खांद्यालाही खांदा सहज मी जुळवतो,
कमवून मित्र अनेक, कधी एक गमवतो
तेव्हा ओढ्यात बसून डबक्यात पाहतो

मला मी सांगू असा वाटतो ...

कधी कुणी भावनांचा वसंतही देतो
तरी पालवी न फुटता, मी मैत्रीतच खुजतो
कधी डोळ्यात नकार साचतोच फार
तेव्हा बरसूनी, इंद्रधनु दिसल्याचा आव आणतो

मला मी सांगू असा वाटतो ...

रोज स्वप्नांच्या यादीसवे मी निघतो
काही गाठतो,काही खोडतो,काही पुन्हा लिहीतो
आणि सायंकाळी मात्र मी एकटाच उरतो....
अरे कारण तो एकांतही मला उपभोगायचा असतो...आणि काय...

आणि खरच असाच आहे मी...

म्हणून तर बघा - I LOVE YOU ...

2009-11-30T22:43:00.002+05:30

कोणाच्या तरी येण्याने आयुष्यच कधी कधी बदलून जातं

आपलं सारं जगच त्यांच्याभोवती फिरू लागतं

जिवंत राहणं आणि एक एक क्षण जगणं

यातला फरक समजू लागतो

नाही नाही म्हणता आपणही

प्रेमात पडू लागतो

कधी हसणं विसरून गेलो तर

ते हसायला शिकवतात

जीवन हे खऱ्या अर्थाने

जगायला शिकवतात

पण एक दिवस जेव्हा ते दूर निघून जातात....

आपलं आयुष्यच अर्थशून्य वाटू लागतं

त्यांच्या गोड आठवणींमधे वेडं मन झुरू लागतं

कारण प्रत्येकालाच गरज असते एका साथीदाराची,

प्रत्येक क्षणाला प्रीतीच्या रंगात रंगवण्यासाठी

त्याच्या गोड गुलाबी स्वप्नात हरवण्यासाठी

म्हणूनच ........

असेल जर कोणी असं खास तुमच्याजवळ

जाऊ देऊ नका त्यांना कधी दूर

एकदा जवळ घेऊन म्हणून तर बघा

" I LOVE YOU "

2009-11-06T16:34:00.002+05:30

कधीतरी वाटतं....

2009-10-26T16:11:00.003+05:30

कधीतरी वाटतं कुणीतरी सोबत असावं

माझ्याच विचारांनी दिवसाची सुरवात करणारं,

कधीतरी वाटतं कुणीतरी सोबत असावं

होता विरह थोडातरी काळजी घे स्वतःची म्हणणारं

हे सारं बोलताना नकळतपणे दोन आसु गाळणारं

कुणीतरी असावं माझ्या परतीच्या वाटेवर डोळे लावुन बसणारं

काहीही झालंतरी माझा फोन कट न करणारं

आणि बोलणे कुणालाही समजणारही नाही इतक्या सहजतेने बोलणारं

कुणीतरी असावं अश्या माझ्याशी तासंतास गप्पा मारणारं

दिवसभरं माझ्या फोनची आतुरतेने वाट पाहणारं

फोन आल्यावर माझ्यावरं लटके लटके रागवणारं

कुणीतरी असावं मी समजावल्यावर मात्र नचुकता सॉरी म्हणणारं

सुट्टीच्या दिवशी भेटायला यायला सांगणारं

थोडासा तरी उशीर झाला येण्यासाठी तर येरझारया घालणारं

कुणीतरी असावं सोबत आतुरतेने माझी वाटं पाहणारं

माझ्या डोळ्यांतील भाव बोलले नाही तरी जाणणारं

एखाध्या नाजुक भावक्षणी डोळ्यातुन पाणी गाळणारं

मराठी माणसा आता तरी तू मराठीतून बोल...

2009-10-25T17:57:00.000+05:30

इंग्रजीच्या नादापाई झाला मराठीचा डब्बा गोल
मराठी माणसा आता तरी तू मराठीतून बोल...

इंग्रजीच्या पेपरात होऊन जाते वर्ग सारा पास
पण मराठीचा पोरगा होतो मराठीत नापास...

प्रेम करतो तुझ्याशी म्हटले की पोरगी समजते हेंबाड्या
अन आय लव यु म्हटल्यावर मनात मारते उड्या...

माय झाली मॉम आणि बाप झाला आता डयाड
रेव्ह पार्टीत नाचून श्यान पोर झाली मॅड...

भांडण करते बायको घरात बाबुला इंग्रजी शाळेत टाका
मराठी माणसापासून आहे खरा मराठी भाषेला धोका...

मराठी इसरत चालल शाळेतले शिक्षण
मराठी औक्सीजनवर अन चालू आहे इंग्रजीचे रक्षण...

ज्ञानोबा तुकोबाची अभंगवाणी, आठवा मराठीचा गोडवा
मराठी माणसाचे नवीन वर्ष म्हणजे असतो गुडी पाडवा...

सावध व्हा मित्रहो, जपा मायबोली मराठी
मराठीतूनच बोला सारे मराठी रक्षणासाठी...!!!

दळभद्री विचार

2009-10-25T17:51:00.002+05:30

मुंबईतला सागरी पूल तर

दोन्ही कॉंग्रेसला जोडू लागला.

रस्त्यावरच्या भिकार्‍यांना मात्र

नवाच प्रश्न पडू लागला.

नामकरणाच्या राजकारणाशिवाय

राजकारण्यांना जगता येणार नाही !

भिकार्‍यांचे दु:ख हे की,

त्या पुलाखाली बसून

भिक मागता येणार नाही !!

बघ तिला सांगुन!

2009-10-25T17:47:00.000+05:30

म्हणुनच म्हणतो एकदातरी....

रोज रोज देशील एसएमएस तू पाठवून

आतुरतेने हसत तो काढेल ती वाचून

मेमरी फूल झाली की टाकेल डिलीट करून

म्हणुनच म्हणतो एकदातरी

बघ तिला सांगुन!

तुझा एक एक गुलाब ठेवील ती साठवून

एक दिवस येईल गुलकंदाची बरनी घेवून

लग्न ठरते म्हणत ती जाईल ती निघून

म्हणुनच म्हणतो एकदातरी

बघ तिला सांगुन!

किती दिवस थांबणार तू बोलाल्यावाचुन

एक दिवस येशील एकट तिला गाठून

रडताच निघेल ती पत्रिका हातात देऊन

म्हणुनच म्हणतो एकदातरी

बघ तिला सांगुन!

जाशील लग्नाला शेवटच बघायला म्हणुन

मारशील तू अक्षता नवरयाला फेकून

बघशील तेव्हाही तिला चोरून चोरून

म्हणुनच म्हणतो एकदातरी

बघ तिला सांगुन!

कधी तरी दिसशील तिला रस्त्यावरून

थांबवेल तेव्हा तुला ती एक हाक मारून

विसराशिर तू स्वतालाच तीच बाळ पाहून

तीच म्हणेल तेव्हा तुला

"एकदातरी...बघायच होतस मला सांगुन!!...."

ती.....

2009-10-25T17:40:00.000+05:30

ती चालली होती, एकटीच एकटिच्या वाटेने.....
कुणाचीतरी सोबत मिळेल या वेडया आशेने......

तसा डोक्यावरचा सुर्य होताच तिच्या साथीला.....
जणु तो साथ देत होता तिच्या संथ गतीला.......

तिला भान न होते तिच्याही अस्तित्वाचे.........
चटकेही लागत नव्हते पाया खालच्या विस्तवाचे......

अचानक डोक्यावरचा सुर्य ढगाआड जाउ लागला.....
भर दिवसा हवेत मंद वारा वाहु लागला.....

तिच्या शांत चेहरयावर हसु उमटले......
गुढ प्रकृतीचे जणु फक्त तिलाच उमगले......

आतुर होऊन ती ढगाकडे पाहु लागली.......
पावसाच्या नुसत्या कल्पनेने ती प्रफ़ुल्लीत होऊ लागली.....

तिला वाटल पावसाच्या आगणित सरी तिच्यावर कोसळणार.....
अन.. मतीचा सुगंध तिच्या श्वासात मिसळानार......

पन....तो मात्र तिला नुसतीच आशा दाखऊन परतला.....
ढगाआड लपलेला सुर्य गालतल्या गालत हसला......

डोळयातुन तिच्या पाण्याचे अनेक थेंब ओघळले.......
त्या थेंबाणी मुळे जनु सारे आसमंत उजळले....

ती शुन्य नजरेने तिच्या वाटेकडे पाहु लागली.......
थकलेली पाऊले पुन्हा ऊचलु लागली.... अन...ति पुन्हा एकटिच चालु लागली

मिस कॉल

2009-10-21T13:53:00.002+05:30

थांबव ग राणी

तुझ मिस कॉल देण,

मोबाइल च बिल झालय

आता ग जीवघेण,

मिस कॉल देण्याची

तुला हौस ग न्यारी,

बिल मात्र पडतय

माझ्या ग पादरी....

अलार्मच्या आधी ही

येतो तुझा मिस कॉल,

माझ्याही आधी होते

माझ्या मोबाइलची सकाळ,

कॉल करायला राणी

तुला कधी जमतच नाही,

चुकून केलाच कधीतर

५ मिनिटापेक्षा जास्त बोलायच नाही,

मी कॉल केल्यावरमात्र

तुला तासनतास बोलावास वाटत,

तुझ बोलन वाढलेल पाहून

काळीज्ञ माझ फाटत(धडधडत)

तुझ हे मिस कॉल देण

आता रोजचच झालय,

माझाही तुला कॉल करण

मग साहजिकच झालय,

पण ....

मी ही आता ठरवलय

तुला कॉल नाही करायच,

आलाच तुझा मिस कॉल

तर तुलाच परत मिस कॉल द्यायच,

तुझा कॉल येई पर्यंत

तुला मिस कॉल देत रहायच,

आणि तू कॉल केल्यानंतर

मुद्दामहुन जास्त वेळ बोलायच,

तुलाही कलुदे आता

कॉल करण्याच दु:ख,

मलाही मिलु दे मग

थोडस मिस कॉल देण्याच सुख

Nathuram godse & Veer savarkar

2009-10-18T23:22:00.002+05:30

स्वप्न

2009-09-22T12:43:00.002+05:30

आज प्रथमच तिला पहिल
मन वेडावुनच गेल,
एकाच नजरेत तिने
मला पुरत घायाळ केल,

गुलाबी गाल... हरीणिची ती चाल
मादक अशी तिची अदा,
काय सांगू मित्रांनो...
मी झालोय तिच्यावर फ़िदा,

एकटक पाहत बसलो
विसरून सर्व भान,
मिळताच नजरेला नजर
तिने खाली घातली मान,

तिच्याजवळ बोलायची
इच्छा खुप झाली,
कसलाही विचार न करता
सरळ तिचीच वाट धरली,

तीही थोडीशी पुढे आली
कदाचित तिलाही काही बोलायच होत,
काय सांगू मित्रांनो....
नेमक तेव्हाच आईने जागवल होत...

मनातले शब्द मनातच राहून गेले..

2009-09-19T12:01:00.001+05:30

मनातले शब्द मनातच राहून गेले...

तीला बोलावलं भेटायला, ठरवलं सारे सांगून टाकायचे,

पण ती आली मैत्रिणी सोबत, अन काही बोलताच नाही आले,

आणि पुन्हा एकदा, मनातले शब्द मनातच राहून गेले...

हिम्मत साठवली आणि केले तीला SMS,

पण अर्धवटच वाचून ते Delete तीने केले,

आणि पुन्हा एकदा, मनातले शब्द मनातच राहून गेले...

लिहित बसलो रात्रभर, वाटल सांगावं कवितेतून तीला सारं,

पण ती समोर येता सारे शब्दच विसरून गेले,

आणि पुन्हा एकदा, मनातले शब्द मनातच राहून गेले...

भेटली एकटी बस-स्टॉपवर ती, वाटलं संधी चांगली आहे,

पण अचनक तिने "हा मझा बॉय-फ्रेंड" असे इंट्रोड्युस "त्याला" केले,

आणि पुन्हा एकदा, मनातले शब्द मनातच राहून गेले...

तरी वाटलं डोळ्यातले अश्रू सांगतील तिला सारं,

पण ती येई पर्यंत ते ही पावसाच्या पाण्यात वाहून गेले,

आणि पुन्हा एकदा, मनातले शब्द मनातच राहून गेले..

गांधीजी Vs सावरकर

2009-08-04T19:05:00.000+05:30

गांधीजी - भारतवासीयांनो शत्रूवर प्रेम करा व त्याच्यावर विश्वास ठेवा.
सावरकर - शत्रूवर प्रेम अथवा विश्वास ठेवला जात नाही.

गांधीजी - अहिंसेचा मार्ग स्वीकारा. कोणी एका गालावर थोबाडीत मारली तर दुसरा गाल पुढे करा.
सावरकर - स्वरक्षण करणे म्हणजे हिंसा नव्हे. मूर्ख हिंदूंनो, एक गळा कापला तर कापायला दुसरा गळाच उरत नाही.

गांधीजी - मी पण एक हिंदू आहे व हिंदूंचे सर्व देव शांतीचा संदेश देतात.
सावरकर - तुम्ही पोकळ हिंदू आहात. रामाच्या हातात धनुष्यबाण व कृष्णाच्या हातात सुदर्शन चक्र आहे. सज्जनांच्या रक्षणासाठी देवांनाही हाती शस्त्र घ्यावे लागते.

गांधीजी - हाती शस्त्र घेणे कधीही वाईट होय. शत्रूशी लढायचे असेल तर त्याच्या तत्त्वांशी लढा.
सावरकर - युद्धात तत्त्व नव्हे तर तलवारी टिकतात व जिंकतात. राष्ट्राच्या सीमा या फक्त तलवारीनेच आखता येतात, तत्त्वांनी नव्हे.

गांधीजी - हृदयपरिवर्तनावर विश्वास ठेवा. शत्रूचे मन जिंका.
सावरकर - ज्याने आपल्याला मारून टाकायचे ठरवले आहे त्याचे मन जिंकता येत नाही. हे हिंदूंनो, अफझलखानाचे हृदय परिवर्तन करता येत नाही, त्याचे ह्यदय फोडावे लागते.

इतकी नाजुक

2009-08-04T17:40:00.003+05:30

इतकी नाजुक इतकी अल्लद...............
इतकी नाजुक इतकी अल्लद........

फ़ुलपाखराहुन अलवार............

चालु बघत नकळत होते वारया वरती अलगद स्वार इतकी नाजुक......
निजल्या देही गव्हाषातुनी चंद्र किरण ते पडता चार
लख्खगोरटी रापुन झाली रात्रीत एका सावळ नार

इतकी नाजुक जरा तिचे मी जोर देउनी लिहीता नाव
दावत आली दुसरया दिवशी अंगाअंगावर हळवे घाव इतकी नाजुक.....

इतकी नाजुक इतकी सुंदर दर्पण देखील खुळावतो......
ती गेल्यावरही तो क्शणभर प्रतिबिंबाला धरु बघतो...

इतकी नाजुक कि जेव्हा ती पावसात जाऊ बघते.......
भिती वाटते कारण जळात साखर क्शणात विरघळते.

इतकी नाजुक कि आता तर स्मरणाचे ही भय वाटे......
नको रुताया फ़ुलास असल्या माझ्या जगण्यातील काटे

-----संदिप खरे

कणा

2009-07-27T20:20:00.001+05:30

ओळखलत का सर मला - पावसात आला कोणी

कपडे होते कर्दमलेले केसावरती पाणी

षणभर बसला नंतर हसला बोलला वरती पाहुन;

गंगामाई पाहुणी आली गेली घरट्यात राहुन

माहेरवाशीण पोरीसारखी चार भिंतीत नाचली

मोकळ्या हाती जाईल कशी-बायको मात्र वाचली

भिंत खचली चूल विझली होते नव्हते नेले

प्रसाद म्हणून पापण्यांमध्ये पाणी थोडे ठेवले

कारभारणीला घेऊन संगे सर, आता लढलो आहे

पडकी भिंत बांधतो आहे. चिखलगाळ काढतो आहे

खिशाकडे हात जाताच हसत हसत उठला

’पॆसे नको सर, जरा एकटेपणा वाटला’

मोडून पडला संसार तरी मोडला नाही ’कणा’,

पाठीवरती हात ठेवून नुसते लढ म्हणा....

कुसुमाग्रज.......

मराठी असे आमुची मायबोली

2009-07-27T20:17:00.000+05:30

मराठी असे आमुची मायबोली जरी आज ही राजभाषा नसे
नसो आज ऐश्वर्य या माउलीला यशाची पुढें दिव्य आशा असे

जरी पंचखंडांतही मान्यता घे स्वसत्ताबळें श्रीमती इंग्रजी
मराठी भिकारीण झाली तरीही कुशीचा तिच्या, तीस केवीं त्याजी

जरी मान्यता आज हिंदीस देई उदेलें नवें राष्ट्र हें हिंदवी
मनाचे मराठे मराठीस ध्याती हिची जाणुनी योग्यता थोरवी;

असूं दूर पेशावरीं, उत्तरीं वा असूं दक्षिणीं दूर तंजावरीं,
मराठी असे आमुची मायबोली, अहो ज्ञानदेवीच देखा खरी

मराठी असे आमुची मायबोली जरी भिन्नधर्मानुयायी असूं
पुरी बाणली बंधुता अंतरंगी, हिच्या एक ताटांत आम्ही बसूं

हिचे पुत्र आम्ही हिचे पांग फेडूं वसे आमुच्या मात्र हृन्मंदिरी
जगन्मान्यता हीस अर्पूं प्रतापे हिला बैसवूं वैभवाच्या शिरीं

हिच्या लक्तरांची असे लाज आम्हा, नका फक्त पाहू हिच्या लक्तरां
प्रभावी हिचे रूप चापल्य देखा पडावी फिकी ज्यापुढे अप्सरा

न घालू जरी वाङ्‌मयातील उंची हिरे मोतियांचे हिला दगिने
’मराठी असे आमुची मायबोली’, वृथा ही बढाई सुकार्याविणें

मराठी असे आमुची मायबोली अहो पारतंत्र्यात ही खंगली
हिची थोर संपत्ति गेली उपेक्षेमुळें खोल कालार्णवाच्या तळीं

तरी सिंधु मंथूनि काढूनि रत्नें नियोजूं तयांना हिच्या मंडणी
नको रीण, देवोत देतील तेव्हा जगांतील भाषा हिला खंडणी

असं असतं प्रेम

2009-07-15T16:52:00.002+05:30

एका डॉक्टरांकडे एक ८० - ८५ वर्षांचे म्हातारे गृहस्थ आपल्या जखमेचे टाके काढून घ्यायला गेले . सकाळी ८ . ३० चा सुमार . ते डॉक्टरांना म्हणाले , थोडं लवकर होईल का काम ?

मला ९ वाजता एकीकडे जायचंय . डॉक्टरांसमोर त्या क्षणी काहीच काम नव्हतं .

त्यांनी जखम तपासली , सामानाची जमवाजमव केली आणि टाके काढायची तयारी केली . दरम्यान , ते त्या गृहस्थाशी गप्पा मारत होते .

"" आजोबा , ९ वाजता दुसऱ्या डॉक्टरांची अपॉइंटमेंट आहे का ?''

"" नाही ! मला ९ वाजता माझ्या बायकोबरोबर नाश्ता करायला दुसऱ्या हॉस्पिटलमध्ये जायचंय .''

"" हॉस्पिटलमध्ये ? आजारी आहेत का त्या ?'' "" हो ! गेली पाच वर्षे हॉस्पिटलमध्येच आहे ती .'' "" अच्छा ! आणि तुम्ही वेळेवर गेला नाहीत , तर वाट पाहतील ना त्या ? काळजीही करतील ...?'' "" नाही डॉक्टर .

तिला " अल्झायमर्स ' झालाय . ती गेली पाच वर्षे कोणालाच ओळखत नाही .'' आजोबा शांतपणे म्हणाले . डॉक्टर चकित होऊन म्हणाले , "" आणि तरीही तुम्ही रोज त्यांच्याबरोबर नाश्ता करायला इतक् ‍ या वेळेवर आणि धडपडून जाता ? त्या तुम्हाला ओळखतही नसताना ? ''

त्यावर पुनः तितक् ‍ याच शांतपणे म्हातारे गृहस्थ म्हणाले , "" डॉक्टर ती मला ओळखत नसली , तरी मी तिला गेली कित्येक वर्षे ओळखतो . माझी बायको आहे ती , आणि माझं जिवापाड प्रेम आहे तिच्यावर .''

ऐकता ऐकता डॉक्टरांच्या अंगावर रोमांच उभे राहिले . गळा दाटून आला . त्यांच्या मनात आलं , "" हे खरं प्रेम ; प्रमे म्हणजे काही नुसतं घेणं नव्हे , तर त्याबरोबर कितीतरी देणं , निरपेक्षपणे स्वतःकडचा आनंद लुटवणं , उधळणं - त्या गृहस्थांसारखं .''

अचानक इंटरनेटवरून आलेल्या अनेक संदेशांमधला एक संदेश डॉक्टरांना आठवला -

"" चांगल्या लोकांच्या वाट्याला नेहेमीच सगळं सर्वोत्तम येतं असं नाही - पण जे वाट्याला येतं त्यातलं सर्वोत्तम शोधून ते आयुष्य साजरं करतात .'' यालाच आयुष्य म्हणायचं . आपल्या माणसाला आहे तसं स्वीकारणं आणि आपल्या दोन्ही हातांनी , आपल्या सर्वस्वाने त्याच्यावर प्रेमाचा वर्षाव करणं ... खरंच मिळेल असं प्रेम आपल्याला अन् ‌ जमेल का असं प्रेम करणं आपल्याला ?..

राष्ट्रपित्याचा अंतिम क्षण

2009-07-13T17:22:00.001+05:30

होतं का हो तुमचं कधी असं?

2009-07-12T14:25:00.000+05:30

होतं का हो तुमचं कधी असं?
होतं का हो आयुष्यात तुमचं कधी असं?
वाटतं नशीब करतंय आपलंच हसं..
नव्या नव्या कपड्यालाच लागतं काळं ग्रीस,
सर्फिंग करताना तुम्हालाच पकडतो बॉस

नुकत्याच धुतल्या ओट्यावर दूध जातं उतू
क्रिकेटात तुमची ट्यूब फोडतो लेल्यांचा नातू

लवकर गेलात स्टॉपवर की बस येते लेट
एरवी वेळेवर धावलात तरी चुकते तिची भेट

विकेंडला जोडून कामवाली मारते दांड्या
आणि नेमका जेवायला येतो सहकुटुंब बंड्या

रस्त्यावरचा मोठा खड्डा तुमच्याच वाट्याला
पंक्चरायला तुमचंच चाक पडलेल्या काट्याला

निवांत येऊन टीव्हीसमोर बसता तेव्हाच वीज जाते
देवळात चप्पल नेमकी तुमचीच चोरीला जाते

'व्हाय मी' हा प्रश्न देवाला विचारून तुम्ही थकता..
रुद्राक्ष आणि ग्रहाच्या अंगठ्या वापरता न चुकता

मग 'लकी शर्ट' आणि लकी दिवस हेरून कामं करता
'आजचे भविष्य' पाच पेपरातून जमा करून वाचता..

'सालं नशीबच कंडम' म्हणून पुन्हा पुन्हा रडता
साध्या साध्या कामात शंकाकुशंकाना ओढता

पण गड्यांनो ध्यानी ठेवा देवाकडे नाही 'पार्शालिटी'
देण्याचा 'टाईम' चुकेल पण नाही चुकायची 'इक्वॅलिटी'

आजही मला ते सर्व आठवतयं

2009-07-12T14:24:00.002+05:30

आजही मला ते सर्व आठवतयं
जणू कालचं सारे घडल्यासारखं
तीच आयुष्याची मजा घेत
मित्रांच्या सहवासात बसल्यासारखं
अजुनही मला आठवतंय....
Lecture ला दांडी मारुन
बाजुचा परिसर फिरत बसायचो
फिरुन कंटाळा आला की
परत college कडे वळायचो

Canteen वाल्याला शिव्या घालत
बाहेरच्या café मध्ये जायचो
Café बंद असला की परत
Canteen मधलंच येऊन गिळायचो

Library card चा तसा कधी
उपयोग झालाच नाही
Canteen समोरच असल्याने
Library कडे पावलं कधी वळलीच नाहीत
आमच्या group ला मात्र
मुलींची तशी allergy होती
कदाचीत college कडून ती
आमच्या group ला झाली होती

चालु तासाला मागच्या बाकावर
Assignment copy करायचो
ज्याची copy केली आहे त्याच्या
आधीच जाउन submit करायचो

खुप आठवतात ते दिवस...
सोबत रडलेलो क्षण आठवले की
आज अगदी हसायला येते
पण तेव्हा सोबत हसलेलो क्षण आठवले की
डोळ्यात टचकन् पाणि येतं...........

एकदा

2009-07-12T13:40:00.005+05:30

एकदा तिच्या संगे मी पावसात भिजलो होतो
बेलगाम आवेगाच्या वादळात घुसलो होतो

वादळात घुसल्यावरती वाढले पुराचे पाणी
कळले न कधी लाटांनी मी पूरा वेढलो होतो
वेढताच मज लाटानी अदृश्य किनारे ज़ाले
बुड्ल्यावर लोक म्हणाले मी खोल उतरलो होतो

उतरलो खोल होतोच जगण्याचा ठाव बघाया
फ़ेकुन मुखवटे सारे नागवा जाहलो होतो

नागवेपणाचे ओज़े पेलवले नाही जेव्हा
लाजेच्या निकडीसाठी वस्त्रात अडकलो होतो

वस्त्रात अडकल्यावरती लपवित गेलो सारे
वाटेल जगाला तेव्हा मी सुन्दर सजलो होतो

सजल्यावर स्वागत होते कळताच सभ्यता शिकलो
पोषाखी अस्तित्वाच्या गर्दित हरवलो होतो

हरवलो असा कि पाउस नकोसा होतो
तो धुवाधार येताना खिडकीशी थिजलो होतो

तुमचं दु:ख खरं आहे....

2009-06-29T22:45:00.000+05:30

तुमचं दु:ख खरं आहे....
कळतं मला,
शपथ सांगतो, तुमच्याइतकंच
छळतं मला;
पण आज माझ्यासाठी
सगळं सगळं विसरायचं,
आपण आपलं चांदणं होऊन
अंगणभर पसरायचं.

सूर तर आहेतच; आपण फक्त झुलायचं,
मन मोकळं, अगदी मोकळं करायचं,
पाखरू होऊन पाखराशी बोलायचं.

आयुष्यात काय केवळ
काटेरी डंख आहेत?
डोळे उघडून पहा तरी;
प्रत्येकाला फुलपाखराचे पंख आहेत!

हिरव्या रानात,
पिवळ्या उन्हात
जीव उधळून भुलायचं!
मन मोकळं, अगदी मोकळं करायचं,
पाखरू होऊन पाखराशी बोलायचं.

प्रत्येकाच्या मनात एक
गोड गोड गुपीत असतं,
दरवळणारं अत्तर जसं
इवल्याश्या कुपीत असतं!

आतून आतून फुलत फुलत
विश्वासाने चालायचं,
मन मोकळं, अगदी मोकळं करायचं,
पाखरू होऊन पाखराशी बोलायचं.

आपण असतो आपली धून,
गात रहा;
आपण असतो आपला पाऊस,
न्हात रहा.

झुळझुळणार्या झर्याला
मनापासून ताल द्या;
मुका घ्यायला फूल आलं
त्याला आपले गाल द्या!

इवल्या इवल्या थेंबावर
सगळं आभाळ तोलायचं,
मन मोकळं, अगदी मोकळं करायचं,
पाखरू होऊन पाखराशी बोलायचं.

‍‍

तुझी आठवण आता येत नाही मला

2009-06-29T22:44:00.000+05:30

तुझी आठवण आता येत नाही मला
तुलाही मी आता आठवत नसेन

तरीही पाऊस पडला की बाहेर बघ
मी तुझीच वाट पाहत असेन

पावसात तुला दिसणार नाहीत अश्रू
अलगद जेव्हा मी तुझ्याजवळ बसेन

आठवतील मग मला तुझे शब्द
राग येऊन मग मी तुझ्यावर रुसेन

आनंदात मग मी तू भेटल्यावर
माझे डोळे हलकेच पुसेन

तु विसरु शकणार नाहीस
कलंडता सुर्य, लवंडती सांज
पक्षांच्या माळा, किणकिणती सांज

तु विसरु शकणार नाहीस
सोनेरी उन, वा-याची धुन
पावलांची चाहूल, ओळखीची खुण

तु विसरु शकणार नाहीस
दिलेला शब्द, ओझरता स्पर्श
दडलेले प्रेम, ओसंडता हर्ष

तु विसरु शकणार नाहीस
भिजलेले डोळे, विरलेली स्वप्नं
भिजलेली वाट, उरलेले प्रश्न
तु विसरु शकणार नाहीस
आणि मी ही विसरु शकणार नाही

संध्याकाळ जवळ आली की............
संध्याकाळ जवळ आली की माझं असं होतं
तुझी आठवण दाटून येते आणि मन पिसं होतं

माणसांमध्ये असुनसुध्दा मी अगदी एकता असतो

तरीही ..... त्या दिवशी 'तो ' बरसलाच नाही

2009-06-29T22:39:00.000+05:30

तरीही ..... त्या दिवशी 'तो ' बरसलाच नाही

भरून आलेल्या आभाळात ढगही वाट पाही
तरीही ..... त्या दिवशी 'तो ' बरसलाच नाही

होत होता त्या दिवशी ढगांचा गडगडाट
थांबत नव्हता त्या दिवशी विजांचा कडकडाट
मोरही त्या दिवशी फुलवू लागले पिसारा
सुर्यानेही आवरून घेतला किरणांचा पसारा
ढगांकडेही त्या वेळी दुसरा पर्यायच नव्हता काही
तरीही ..... त्या दिवशी 'तो ' बरसलाच नाही

एके दिवशी माझ्या डोळ्यातच आभाळ आल
मनामध्ये दाटलेल्या भावनांच वादळ झाल
त्या दिवशी मी कशातच रमत नव्हतो
सगळ्यांमध्ये असून सुध्दा कुणाशीच बोलत नव्हतो
डोळे झाले ओले , पापणीही अश्रूंनी जड होत जाई
तरीही ..... त्या दिवशी 'तो ' बरसलाच नाही

चान्दण स्वच्छ सफेद, पोर्णिमेची रात्र सजलेली
मिलना साठी आतुर 'ती ' त्याच्या साठी नखशिकांत नटलेली
प्रेमाचे सारेच भाव तिच्या हृदयातून उमलत होते
त्याचे ही डोळे तिला असेच काहीतरी सांगत होते
तिलाही होतीच अश्या एका तृप्त रात्रीची घाई
तरीही ..... त्या दिवशी 'तो ' बरसलाच नाही

पाउस ,अश्रू , प्रियकर यांचा नेमच नाही काही
कधी बरसतिल काही सांगताच येत नाही

दूर निघून जाण्यापूर्वी

2009-06-29T22:34:00.002+05:30

दूर निघून जाण्यापूर्वी
एवढं तरी कर
अंगणात माझ्या घेऊन ये
एखादी तरी सर...

तुझ्या सरीनं पुन्हा एकदा
भरून जाऊदे अंगण
तुझ्या पुरानं पुन्हा एकदा
वाहुन जाऊदे कुंपण

पसरून माझे हात पुन्हा
झेलीन तुझ्या गारा
श्वासामध्ये भरून घेईन
सळाळणारा वारा

ओसरून जाता सर तुझी
दूर निघून जाशील
ओल्याचिंब तुझ्या आठवणी
मागे ठेऊन जाशील

जेंव्हा जेंव्हा आठवेल तुझी
दुरावलेली सर
आठवणींचा पाऊस येईल
भिजवून जाईल घर....

ती जाताना 'येते' म्हणून गेली....

2009-06-29T22:30:00.000+05:30

ती जाताना 'येते' म्हणून गेली
अन जगण्याचे कारण बनून गेली!

म्हटली मजला 'मनात काही नाही'
पण जाताना मागे बघून गेली!

तिच्या खुणेची चंद्रकोर ही गाली
वार नखाचा हलके करून गेली...

घडे क्षणांचे रिते असे केले की
देहसुखाचा प्याला भरून गेली

कळते हा बगिचा का फुलला माझा
काल म्हणे ती दारावरून गेली!

तसे पाहता पाउस तितका नव्हता
कळे न का ती इतकी भिजून गेली...

तिच्या भोवती गंध अता दरवळतो
(सहवासचे अत्तर टिपून गेली!)

मी तिच्यात....... नव्हतो पण ती माझ्यात होती.......

2009-06-29T22:25:00.000+05:30

मी तिच्यात नव्हतो पण ती माझ्यात होती

तीची नव्हती कधी पण माझी साथ होती

मी आजवर कदीलांच्या उजेडात जगलो
ती चमकणा-या ता-यांच्या प्रकाशात होती

तीचा प्रवास होता मोठ्या महामार्गावरचा
माझी ती बिचारी लहान पायवाट होती

तिच्या स्वप्नांना दोरखडं जखडलेले नेहमी
माझी कधीही सुटणारी निसरति गाठ होती

तीच सुखांशी नेहमी अजोड नातं गुफ़लेल
माझ्या वाट्याला दुःखंच भरमसाठ होती.

नेहमी साखर झोपेची तिची पहाट रोजची
मी डोळे मिटले नाही माझी सदा पहाट होती.

तिच्या ओठी नेहमी हसु उमलायच सुखाच
माझ्या डोळ्यानां नेहमी आसवांची साथ होती

तिने कधी हात जोडले नाहीत कशासाठी देवापुढे
तीच्यासाठी देवळात नेहमी माझीच वरात होती

आज म्हणतेय मी चुकली पण काय फ़ायदा
खरच फ़ार उशीरा तीची ही साद होती.

मी स्मशांन वाटेवर असताना तिला कळालप्रेम

सर तुम्हीच सांगितले होते ना,

2009-06-24T23:13:00.000+05:30

सर तुम्हीच सांगितले होते ना,
जा आणि तिच्या कडून notes घे…..

शिकवले नाही तर काय झाले?
notes वाचून परीक्षा दे…..

म्हणून गेलो, नी खड्ड्यात पडलो
कणा मोडला पण प्रेमात पडलो….

तिला फक्त ‘देतेस का?’ विचारले….
माहीत नाही ,
तिच्यावर का आभाळ कोसळले?….

notes एवजी तिने frdship
असा अर्थ घेतला….

(नी पुढे बोलायाच्या आतच )
एक धक्का जोरात दिला…..

पडलो एकदाचा खड्ड्यात,
आणि मोडला माझा कणा….

पण काहीही असो सर,
परत एकदा लढ म्हणा….

मी तर म्हणतो सर,
तुम्ही कधी शिकउच नका…

notes ‘परत आण’ म्हणायला,
जराही कचकू नका….

हलकेच पचोळ्याच आवाज होतो..

2009-06-24T23:06:00.000+05:30

हलकेच पचोळ्याच आवाज होतो..
तुझी चाहूल लगते
तू दिसली नाहीस की खूप उदास वाटतं
अखंड जग जरी सोबतीला असल
तरी सुद्धा अगदी एकट
का सारखा तुझा आभास?

एकटा असले तरी तुझाच विचार करतो
तुझ्यावरच कविता सुचते
तू आली नाहीस लवकर की मन बेचैन होतं
पुस्तकांचा ढीग जरी सोबत असला
तरीसुद्धा लक्ष्य तुझ्याकडे असतं
का नेहमीच तुझ्याकडे वाट?

रुसतेस तू माझ्यावर जेव्हा
गळून जाते, दोर तुटलेल्या पतंगासरखी
माझच मन मला खातं
तू धावत येउन मिठीत घ्यावस
अस सारख वाटत राहतं
का निरंतर तुझीच आस?

त्या टेकडी जवळ्च्या डोहात जेव्हा
मी माझ प्रतिबिंबा पाहते
तू मागून माला बिलगलास असा भास होतो
नकळत चेहरयवरल हसू पाहून
माझीच माला लाज वाटते
का सारखा तुझा भास्?

पाउस..!

2009-06-24T23:02:00.000+05:30

खिडकीपाशी तुझ्या किती घुटमळला पाउस..!
छत्री घेऊन निघता तू हळहळला पाउस..!

मला न सुचले बोलायाला तेव्हा हसला.
तुझ्यापुढे अन स्वतः किती अडखळला पाउस..!

कधी उगाचच रुसला, क्षितीजामागे दडला.
मल्हाराने तुझ्या पुन्हा विरघळला पाउस..!

अवचित ओल्याचिंब स्मृतींची वीज तळपली.
रक्तासोबत धमन्यांतुन सळसळला पाउस..!

कधी सरीतून निघता जखमांवरची खपली.
स्वतःच त्या जखमांसाठी तळमळला पाउस..!

तुझ्या अंगणी शब्दशब्द हा आज बरसला.
कितीकदा मी लिहिला अन चुरगळला पाउस..!

आयुष्यात पहिल्यादा कोणीतरी मनापासुन आवडल होत

2009-06-24T22:57:00.000+05:30

आयुष्यात पहिल्यादा कोणीतरी मनापासुन आवडल होत
खरच तिच्यावर मी मनापासुन प़ेम केल होत

पहिले आम्हा दोघांमध्ये फक्त मैत्रीच नात होत
नंतर मात्र तिच वागण बोलण मला आवडत गेल होत

एके दिवशी सकाळी तिला माझी बनशील का अस विचारल होत
तिने मात्र उत्तर न देताच निघण पसंत केल होत

दोन दिवसांनी मात्र तिने उत्तर नाही अस दिल होत
मैत्रीच नात मात्र पुढे चालु ठेवीन अस सांगितल होत

हळु हळु मात्र तिच्या मैत्रीच गोड विष प्याव लागत होत
विसरता येत नाही म्हणुन मैत्रीवर समाधान मानाव लागत होत

नंतर मात्र आयुष्य संपवावस वाटत होत
पण तिला दोष लागेल म्हणुन तेही जगाव लागत होत

इतरांसाठी मात्र माझ प़ेम एकतफी॔ होत
पण मी मात्र तिच्यासाठी प़ेम साठवुन ठेवल होत

नेहमीचाच पाऊस तसा..आज वेगळा वाटला....

2009-06-24T22:55:00.000+05:30

नेहमीचाच पाऊस तसा..आज वेगळा वाटला....
कोरड्या झालेल्या मातीत....नाच नाच नाचला....

तेच थेंब,तेच पाणी...
पावसावरचीही तीच गाणी....
गाण्यातला सुर जरा तेवढा....
एकटा एकटा वाटला....

नेहमीचाच पाऊस तसा..आज वेगळा वाटला....

पाण्यातुन वाहणारी कागदाची होडी....
वाफाळलेला कपातील चहाची गोडी...
कप जुना तसाच... मात्र....
चहातलाच गोडवा आटला......

नेहमीचाच पाऊस तसा..आज वेगळा वाटला....

रस्त्यावरचा नकोसा चिखल सारा.....
घरा-घरात घुसणारा सोसाटयाचा वारा...
घरं अगदी तशीच उभी....
वाराच कसा दिशा भरकटला.....

नेहमीचाच पाऊस तसा..आज वेगळा वाटला....

पावसामुळेच काय ते.. प्रेम-बिम जमलं होत......
एका हाताने.... दुस-या हाताला हळुच हातात घेतलं होत......
प्रेम कधीचच संपल....
कारण हातच कायमचा सुटला.....

नेहमीचाच पाऊस तसा..आज वेगळा वाटला....

अश्रुंना तुझ्या या आवर रे आता....
दु:खातुन तु जरा सावर रे आता....
अश्रु कधीचेच आटले हो....
एक थेंब फक्त्त डोळ्यात साचला.....

नेहमीचाच पाऊस तसा..आज वेगळा वाटला....

दिसते तसे नसते हे खरेच आहे

2009-06-24T22:54:00.000+05:30

दिसते तसे नसते हे खरेच आहे ,
मराठ्यांच्या ताकदीचा हा फ़क्त ट्रेलर आहे ,
खरा पिक्चर तर अजुन बाकीच आहे ,

महाराष्ट्र काबीज करण्याचा ,
कितीही प्रयत्न करा तुम्ही ,
पण लक्षात ठेवा, 'राज'राज्य आल्यावरती ,
तुमची काही धडगत नाही ,

वेडे तुम्हास वाटलो आम्ही ,
तर हो आम्ही आहोत वेडे ,
कारण म्हनटले आहे थोर पुरुषांनी ,
की, इतिहास घडवितात ती वेडी माणसेच ,

मस्तवाल राजकार्न्याना ,
महाराष्ट्राचा एकच सवाल आहे ,
कुणा-कुणावर बंदी घालणार ,
मना-मनात 'राज' आहे ,
मना-मनात 'राज' आहे .

कॉलेजमध्ये असताना.......

2009-06-24T22:51:00.000+05:30

कॉलेजमध्ये असताना
एक मुलगी मला आवडली
तुम्हाला सांगतो ती इतकी आवडली ना
कि चोहिकडे मला फक्त तिच दिसू लागली..

वेळ वाया जात आहे किती
तिला मनातले सांगेनच ह्याची नाही शाश्वती
पण मनात होती भीती म्हणाली असती
मित्रा, हे तर होतय फारच अति

कॉलेज संपले
नोकरी सुरू झाली
तसा थोडा तिचा विसर पडला
अन अहो भाग्य!! आज ति चक्क समोर आली

आली होती माझ्या कंपनीमध्ये
मुलाखत देण्यास
आणि मि होतो तिथे
तिची मुलाखत घेण्यास

मुलाखत सोडली
आणि गेलो कॉफी प्यायला
विचारले तिला आहेस एकटी
कि आहे कोणी तुझा दादला..?

तिचा बोलका चेहरा सर्व काही सांगून गेला
जणू चातकाचा कौल पावसाने स्विकारला
तो चेहरा माझी ओढ अजुनच वाढवून गेला
आणि माझ्या मनाचा मोर पिसारा फुलवून तिथेच नाचू लागला.

मनाने पुढाकार घेतला
आणि वाणिने त्यास प्रतिसाद दिला
एकदा सांगितले तिला माझ्या मनातले
आणि केले इतक्या वर्षाचे अस्वस्थ मन मोकळे..

ति हलकेच लाजली आणि तिच्या गालावरील खळी
माझ्या अंतर्मनाने ओळखली
ति म्हणाली किती वेळ लावलास तु...?
कॉलेजमध्ये असताना मला पण आवडत होतास तु...

अरे नशिबा कसला हा खेळ खेळलास
युगान युग दुर ठेवून शेवटी आम्हास मिळवलास
म्हणतात ना - जोड्या ह्या देवानेच बनवलेल्य

म्हणून त्या कविता मी परत वाचत नाही...!

2009-06-24T22:48:00.000+05:30

म्हणून त्या कविता मी परत वाचत नाही...!

निजण्याआधी तुज्यावर कविता करायच्या
हे तर आता रोजचंच झालंय
आणि याची कितीही सवय झाली आहे असं म्हटलं
तरी प्रत्येक वेळेस लिहिताना मला भरून आलंय

मी कविता का लिहितो
हे मला खरंच कळत नाही
कारण जिच्यासाठी मी त्या लिहितो
तिच्यापर्यंत त्या कधीच पोहोचत नाही
आणि मनाची परत घालमेल नको
म्हणून मी ही त्या परत वाचत नाही

तुला खरं वाटणार नाही
पण माझ्या कवितेचा प्रत्येक शब्द माझं काळीज जाळतो
तू माझ्या शब्दाकडे नीट पाहिलंस
तर तुलाही कळेल की
माझा प्रत्येक शब्द मूक अश्रू ढाळतो

माझ्या या कविता
मला कधीही न सुटलेलं कोडं आहे
अफाट दुखः दाबलय मनात
कवितेतून बाहेर आलेलं हे फक्त थोडं आहे

आज वाटलं की अश्रूंच्या शाईनेच कविता लिहावी
तसेही डोळ्यातून ते आज काल आटता-आटत नाही
हे ऐकून अश्रूही आज बोलले
म्हणाले, मनात घुसमट होते म्हणून बाहेर येतो
तर आता तुला तेही पटत नाही

प्रत्येकजण कधी ना कधी एकदातरी प्रेमात पडलेला असतो !!

2009-06-23T15:59:00.000+05:30

चंद्र निवडलेला असतो
कारण, प्रत्येकजण कधी ना कधी
एकदातरी प्रेमात पडलेला असतो !!

तिच्या चेहरयाला चंद्र म्हणण्याची
त्याची सवय कही मोडलेली नसते
तिने कितीही डोळा चुकविला तरिही
त्याने जिद्द माञ सोडलेली नसते
तीच्या सौंदर्याचं गुणगाण करण्याचा
जणू छंदच त्याला जडलेला असतो
कारण, प्रत्येकजण कधी ना कधी
एकदातरी प्रेमात पडलेला असतो !!

पान-टपरी वाल्यांकडे त्याची
अगदी महिनो-महिने उधारी असते
तरी, तिच्यासाठी चंद्र-तारे आणण्याची
त्याची एका पायावर तयारी असते

तीच्यासाठी काहीही करण्याचा निर्धार,
त्याच्या मनात खोलवर दडलेला असतो
कारण, नक्षञांच्या गर्दीत प्रत्येकाने
आप-आपला चंद्र निवडलेला असतो !!

तिच्यासाठी गुलाब तोडताना तो
कधी काट्यांचीही तमा बाळगत नाही
आणि ती सोबत असेपर्यंत त्याला,
दुःखं कधीच उमगत नाही

तिच्या क्षणभर दुराव्यानेही,
तो दुःख सागरत बुडालेला असतो
कारण, नक्षञांच्या गर्दीत प्रत्येकाने
आप-आपला चंद्र निवडलेला असतो !!

बरं यालाच प्रेम म्हणावे तर,
लोक निर्मळ प्रेमाची भाषा करतात
आणि नुकतचं प्रेमात पडलेल्या त्या दोघांकडून
अगदी शुध्द प्रेमाची आशा करता

माझी ती अशी असावी...

2009-06-23T15:20:00.001+05:30

माझी ती अशी असावी...
माझी ती अशी असावी...

माझी ती अशी असावी,
जगात दूसरी तशी नसावी,
मलाच सर्वस्व माननारी,
माझी ती अशी असावी ll १ ll

प्रानजळ असावी, अवखळ असावी,
परी ती अगदी सोज्वळ असावी,
सर्वांना अगदी आपलं माननारी,
माझी ती अशी असावी ll २ ll

फारच सुंदर, फारच गोरी,
फारच देखणी पण नसावी,
मजवर भरपूर प्रेम करणारी,
माझी ती अशी असावी ll ३ ll

आपली माणसं, आपलं घर,
आपलेपणा जपणारी असावी,
ससूलाही आई म्हणनारी,
माझी ती अशी असावी ll ४ ll

चाणाक्ष, हुशार, व्यवहारी,
आयुष्यातील सल्लागार व्हावी,
माझ्या चुका लक्षात घेणारी,
माझी ती अशी असावी ll ५ ll

माया, प्रेम आपुलकी,
हे सर्व देणारी असावी,
माझी ती कशी असावी?
माझी ती अशी असावी ल ६ ll

कुणाला कुणी असं सोडुन का जातं?

2009-06-19T13:45:00.000+05:30

कुणाला कुणी असं सोडुन का जातं?

मनाशी मनं आधी जुळवायची कशाला?

जुळलेली मनं पायदळी मग तुडवायची कशाला?

कधि फ़ुलपाखरु होऊन बागडणा-या मनास

काट्यांतच मग खुडावं लागतं.....

कुणाला कुणी असं सोडुन का जातं?

होऊन चांदणं आपल्यावर कुणी बरसुन घेतं

बरसतानाच नकळत हरवुनही जातं

भर चांदरातीही मनास मग

एकट्यालाच झुरावं लागतं...

कुणाला कुणी असं सोडुन का जातं?

कुणास कुणी कधि आपलं म्हणु नये

झालात कुणाचे कधि तर दुर जाउ नये

वाळवंटी या जगात

एकट्यालाच मग जगावं लागतं...

कुणाला कुणी असं सोडुन का जातं?

मी जगुन घेतो एकटा

माझ्याशीच मी हसुन घेतो एकटा

तरी एकट्यालाच रोज रोज मला मरावचं लागतं...

कुणाला कुणी असं सोडुन का जातं???

By------Manasi....J-----

काहितरी वेगळ करायचय........

2009-05-18T18:15:00.000+05:30

काहितरी वेगळ करायचय........

ढगातुन थेंबाच्या सोबत बरसायचय

पाणवठा जरी गढुळ असला तरी

पुन्हा पाणवठयात येवून नहायचय.

काहितरी वेगळ करायचय........

आसमंतात वा-यासारख झाडांना झोंबायचाय

पानांच्या जाळीवर बसुन उडायचय

मिटलेल्या श्वासांना

आता अस्तित्वातात आणायचय.

काहितरी वेगळ करायचय........

स्वप्नांच्या देशात भटकायचय

प्रयोगानिशी शोधायचय

भवनेच्या पंखात बळ घेऊन

पुन्हा मायदेशी परतायचय.

काहितरी वेगळ करायचय........

चिखलातल्या कमळाला फुलवायचय

सुकलेल्या फुलांना जगवायचय

माती रुक्ष असलि तरी

मातीतल्या माणसांसाठी जगायचय.

काहितरी वेगळ करायचय........

पाकचे पार्लमेंट हाऊस कधी उडवायचे????

2009-05-17T19:31:00.000+05:30

पाकचे पार्लमेंट हाऊस कधी उडवायचे????
कि भडव्यांनी फक्त मारायचे,
आणि आम्ही मरायचे???

रोज साला कुठे ना कुठे,
एक बॉम्बस्फोट होतो.
रस्त्यावरती चालता चालता,
कोणाच्यातरी घरचा "वर" जातो.

तेच तेच आक्रोश ऐंकण,
आता खुप असह्य होतय.
हिरव्या रक्ताचे फितुर होण,
आता खुप डोक्यात जातय.

इथलेच खातात भडवे,साले...,
"मुस्लिम मुजाहिदिन" बनतात.
"अल्ला अल्ला" करतात आणि
आम्हाला काफिर म्हणतात.

मला नाही मरणाची भीती..,
मी मरायला सुद्धा तयार आहे.
वेळ आलीच तर पाकिस्तान मध्ये,
बॉम्बस्फोट करायला सुद्धा तयार आहे.

पण, षंडानो तुमचे काय?,
तुम्ही काय करणार...?
शेजाऱ्यावर प्रेम करणार?
की देशासाठी मरणार?

मानवतेची भाषा फक्त,
मनुष्य जातीला कळते.
ज्यांच्या रक्तात श्वापद आहेत,
त्याना "त्यांचीच" भाषा कळते.

नैतिकतेची भाषा बोलणाऱ्यानो,
कधी घरातला कोणी मेला की कळेल.
तेव्हा कुठे असतील तुमचे बोबडे बोल?
कोण मग त्याच्या "मडयावर" रडेल?

फुकट घरात बसुन फक्त,
भारतमाता की जय करू नका.
मतदान करतो म्हणून स्वत:ला,
देशवासी तुम्ही म्हणू नका.

प्रेम

2009-05-14T10:34:00.000+05:30

दाटून आलेल्या संध्याकाळी

अवचित ऊन पडतं

तसंच काहीसं पाऊल न वाजवता

आपल्या आयुष्यात प्रेम येतं

शोधून कधी सापडत नाही

मागुन कधी मिळत नाही

वादळ वेडं घुसतं तेव्हा

टाळू म्हणून टळत नाही

आकाश पाणी तारे वारे

सारे सारे ताजे होतात

वर्षाच्या विटलेल्या मनाला

आवेगांचे तुरे फुटतात

संभ्रम स्वप्न तळमळ सांत्वन

किती किती तर्‍हा असतात

साऱ्या सारख्याच जीवघेण्या

आणि खोल जिव्हारी ठसतात

प्रेमाच्या सफल-विफलतेला

खरंतर काही महत्त्व नसतं

इथल्या जय-पराजयात

एकच गहिरं सार्थक असतं

मात्र ते भोगण्यासाठी

एक उसळणारं मन लागतं

खुल्या सोनेरी ऊन्हासारखं

आयुष्यात प्रेम यावं लागतं

प्रेम करायचे होते………!!!

2009-05-14T10:12:00.000+05:30

प्रेम करायचे होते………!!!

प्रेम करायचे होते तुझ्या

निरागस त्या रुपावर

मला पाहून मुरडलेल्या

अन् नकट्या नाकावर……..!

प्रेम करायचे होते तुझ्या

नखरेल त्या रूसण्यावर

निपक्षपाती नदी परी

खळाळत्या हसण्या वर……!

प्रेम करायचे होते त्या

श्रावणी हीरवळी वर

हळूच गाली खुलणारया

तुझ्या मन मोहक खळी वर …….!

प्रेम करायचे नवख्या

दिन रात झुरण्या वर

गुंतुन स्वप्नी तुझ्याच

वेड्या परी फिरण्यावर…..!

प्रेम करायचे होते

निरपेक्ष नकारावर

तरी मनात लपवलेल्या

तुझ्या मूक होकरावर…….!

हळूवार तुझे भाव सखी

माझ्या साठी नसण्यावर

तरी प्रेम कारयाचे होते

तुझे 'माझे'च असण्या वर……..!!!