कोंकणी माणूस

पाने उलटतांना रोज एक पिंपळपान छळते ग तुझी माज़ी भेट अशी पान पान जपते ग.... भेटशील अशीच तू पुन्हा अन रंगेल जुना खेळ ग सागरची लाट एक तव किनारा हळूच भिजवेल ग... हुंदाका दाटेल कंठी अन शब्द ओठीच अडख़ळेल ग पुन्हा तेच पिंपळपान पाना पानात हसेल ग वाट पाहण्याचा हा खेळ सारा खेळ जरा जपून ग.........

शेजारच्या आळीत तिच्यासाठी थांबून स्वःताच्याच सायकलची स्वःता हवा काढून पॅंडल हलवत मग बसायचय रेंगाळुन.. ...टाकाणारे तिला आज सर्व काही सांगून. दुरुनच बघायचय तिला चाकां आडून विचारलं की सांगायचय पंक्चर झाली म्हणून चालायचय सोबत मग सायकल हातात धरून.. ...विचारणारे तिला आता योग्य संधी बघून. शब्दांनी राहायचय जिभेवरच चिकटून बोलताना तिच्याशी जरा जायाचय गोंधळून बोलायच तिनेच मग माझ्याकडे हसून.. ...कुणाचा रे विचार करतोयस तू अजून? नकळत त्या शब्दाने पडायचय घसरून पहायचय तिने मग माझ्याकडे चमकून मी मात्र तिच्या नजरेला चुकवून.. ...काय रे झाल हे माझ्यकडुन चुकून? तेवढ्यात एका सरीने टाकायचय भिजवून हातातली छत्री झटकन उघडून माझ्यावर धरत तिनं म्हणायचय लाजून.. ...पहायचय रे मला एकदा प्रेम करून !

पाहिले जेव्हा मी तुला मन माझे गेले हरवूनी धडधडून तेव्हा सांगे ते मला प्रीती जडली लपुनी छपुनी ओठ ही सांगती मला मन माझे गेले गुंतूनी हकीकत माझी कशी तुला सांगू आहे कोण मी ते कुठवर लपवू का लपवूनी ठेविसी तुझे गुपित प्रयत्न करूनी झाले सर्व मला माहित जागो जागी आणुनी शब्द जिव्हेवर सांगतील सर्वां अपुल्या प्रीतिचे गुणगान

पहिला पाऊस पडतो तेंव्हा एकच काम करायचं... हातातली कामं टाकुन देउन पावसात जाऊन भिजायचं! आपल्या अंगावर झेलून घ्यायच्या कोसळणार्‍या धारा श्वासांमध्ये भरून घ्यायचा सळाळणारा वारा कानांमधे साठवुन घ्यायचे गडगडणारे मेघ डोळ्यांमध्ये भरुन घ्यायची सौदामिनीची रेघ पावसाबरोबर पाऊस बनून नाच नाच नाचायचं अंगणामधे, मोगर्‍यापाशी तळं होऊन साचायचं! आपलं असलं वागणं बघुन लोक आपल्याला हसतील आपला स्क्रू ढिला झाला असं सुध्दा म्हणतील ज्यांना हसायचं त्यांना हसू दे काय म्हणायचं ते म्हणू दे त्यांच्या दुःखाच्या पावसामधे त्यांचं त्यांना कण्हू दे असल्या चिल्लर गोष्टींकडे आपण दुर्लक्ष करायचं! पहिला पाऊस एकदाच येतो हे आपण लक्षात ठेवायचं! म्हणून... पहिला पाऊस पडतो तेंव्हा एकच काम करायचं... हातातली कामं टाकुन देउन पावसात जाऊन भिजायचं

मी मराठी असल्याचा मला अभिमान आहे." "मी मराठी मी मराठी" म्हटलं तर का पडली इतरांच्या कपाळावर आठी?..... दिसलीच पाहीजे सगळया दुकानांवर मराठी भाषेतली पाटी..... बसायलाच हवी होती अशी या दादा लोकांवर मराठीपणाची काठी... दूर केलीच पाहीजे ही त्या लोकांची दमदाटी.... आता फुटली आहे मराठीपणाच्या सहनशीलतेची पाटी... ही राज नीती खरंच नाही बरं का मराठी मतांसाठी .. हा तर खरा आवाज आहे मराठी अस्तित्वासाठी... बोलतंय कुणीतरी आता मराठी माणसासाठी... राज तर पुकारतोय लढा मराठीच्या रक्षणासाठी... पाहा सगळ्या क्षेत्रात काय झाली आहे मराठी माणसाची गोची... रोजच्या रोज माणसे येवून येवून मुंबई भार सहन करेल तरी किती? मुंबईच काय, ते तर शिरलेत आता मुळा मुठा नदीच्याही काठी... द्या सगळे मिळून लढा मराठी मातेच्या गुदमरलेल्या जीवासाठी ... जय महाराष्ट्र!!!!!!!!!!!!!!!!

मैत्री ठरवून होत नाही हाच मैत्रीचा फ़ायदा आहे, मैत्रीला कुठले नियम नाहीत हा मैत्रीचा पहिला कायदा आहे.... मैत्रीची वाट आहे कठिण पण तितकीच छान आहे, आयुष्याच्या कुडीचा मैत्रीच तर प्राण आहे.... मैत्रीमध्ये जरुरी नाही दररोजची भेट, ह्रदयाचा ह्रदयाशी संवाद असता थेट.... तुझी-माझी मैत्री म्हण्जे आयुष्याचा ठेवा, मुखवट्यांच्या गर्दीमधला खात्रीचा विसावा...

तुझ्या नीखळ सौंदर्याकडे बघून सुंदरताही लाजलीय, तुझे हास्य एकूण खुद्द हास्यही हीरमुसलय, त्या खळखळनार्या नीरझराने तुझीच प्रेरणा घेतलीय, वेणूंच्या सप्त सुरांनीही तुलाच साद घातलीय, तुला बघीतल्यापासून माझे शब्दच हरवलेत, पण माझ्या हृदयाचे गीत माझे ओठ गुणगूणत आहेत. तुझ्या प्रेमाने माझ्यावर एक वेगळीच जादू केलीय, देवाकडे काय मागू तुला तो स्वतः माझ्याकडे तुला मागायला आलाय...